Patrick Duynslaegher met pensioen: “In de filmzaal worden mensen zielsverwanten”

9 januari 2019
Niet veel mensen kunnen zeggen dat ze 45 keer naar het filmfestival van Cannes trokken. Filmjournalist Patrick Duynslaegher wel. Hij is 65 en als artistiek directeur van Film Fest Gent draagt hij het stokje over aan Wim De Witte. Duynslaegher blikt tevreden terug en is hoopvol voor de toekomst: "De ervaring in een bioscoopzaal is uniek".

Patrick Duynslaegher had zich voorgenomen om te stoppen op zijn 65e. "Wat ik doe, doe ik al heel lang. Ik leef al sinds begin jaren 70 op het ritme van filmfestivals. Ik ben 45 keer in Cannes geweest en even vaak in Berlijn. Moet ik nu absoluut de 50 halen?” Duynslaegher stuurt dit jaar dus zijn kat naar de Croisette. “Want als je niet moet schrijven of zelf voor een festival werkt, dan loop je daar nutteloos te zijn.”

Ik doe altijd hetzelfde: film kijken, over film lezen, over film schrijven

Patrick Duynslaegher was van 1972 tot 2011 filmcriticus voor Knack. Daarna werd hij artistiek directeur van Film Fest Gent. “Ik heb het geluk en het privilege gehad dat mijn hobby mijn beroep is. Ik doe altijd hetzelfde: ik kijk naar films, lees erover, schrijf erover.” Dat wil Duynslaegher nog blijven doen, maar vooral “de specifieke dingen die me interesseren” en “zonder dat mijn mijn hele bestaan in functie van een kalender zit”.

Film Fest Gent heeft woelige tijden doorgemaakt, zegt Patrick Duynslaegher. Nu is het festival "in supergoede handen" van programmadirecteur Wim De Witte, “de fijnste collega die ik ooit had” en van algemeen directeur Marijke Vandebuerie, voorheen zakelijk leider van het Vlaams Audiovisueel Fonds.

Wie is er bang voor Netflix?

Tijdens de carrière van Duynslaegher is het filmgebeuren sterk veranderd. Netflix is een begrip geworden en "staat symbool voor grote disruptieve veranderingen.” Maar Duynslaegher gelooft niet in een doemscenario: “Zoals bij andere technologische en economische veranderingen zal film zich er wel doorheen bewegen en zich aanpassen.”

De renaissance van de Belgische film

Ook de Belgische film is fantastisch geëvolueerd. “Ik heb het geluk mee te surfen op de renaissance van de Vlaamse en Belgische cinema. Ik ben heel blij dat mijn laatste festival opende met “Girl” van Lukas Dhont, een groot, nieuw talent, en dat we eindigden met de eerste Amerikaanse film van Felix Van Groeningen.”

Patrick Duynslaegher besluit met een liefdesverklaring aan de cinema: “Ik geloof in het unieke van bioscopen en festivals, waar je je passie en ervaringen deelt met andere mensen. Daar worden mensen zielsverwanten.”

Beluister het gesprek met Patrick Duynslaegher in 'De Wereld Vandaag':

Bron: vrtnws.be en 'De Wereld Vandaag'

Lees ook: