Philippe na medische fout: "Als de arts zich had verontschuldigd, waren wij nooit tot een procedure gekomen"

26 februari 2020
© Radio 1
In 2013 overleed de moeder van Philippe na een medische fout. “Artsen zijn ook mensen en mensen maken fouten, maar je moet er op de juiste manier mee omgaan door ook als mens te reageren” vertelt hij in 'Achter De Feiten'. "Als de arts zich had verontschuldigd, waren wij nooit tot een procedure gekomen."

Zingende brandweerlui

2013. De moeder van Philippe Bogaert was jarig, ze was net 66 geworden. Diezelfde dag brak ze haar heup na een val. "Ze werd naar het ziekenhuis gebracht door zingende brandweerlui voor een standaardoperatie. Maar die operatie is uiteindelijk niet goed afgelopen”, vertelt Phillipe in ‘Achter de feiten’.

“Er wordt een pin met een gat in één bot geklopt en dan moet er een nagel door dat gat geklopt worden om een soort scharnier te herstellen”, legt Philippe uit. Het is een routineoperatie, maar de arts sloeg naast 'het oog'. “Dat was een eerste fout. Ze is een aantal weken moeten gaan revalideren, maar dat is niet gelukt.”

Opnieuw onder het mes

Enkele weken later werd de moeder van Philippe teruggebracht naar het ziekenhuis en werd vastgesteld dat de operatie niet gelukt was. “Ze moest dringend terug onder het mes of ze zou niet meer kunnen lopen. Op een vrijdag werd ze voor de tweede keer geopereerd.”

Die operatie duurde lang, want de vorige ingrepen moesten teniet gedaan worden. “Het heeft te lang geduurd”, zegt Philippe. “Ze had heel veel bloed verloren.”

De stekker eruit

De dokter ging naar huis en de weekendshift begon. Met veel minder personeel. “Mijn mama die helemaal van de kaart was, was amper terug bijgekomen op zaterdag. Ze is wel wakker geworden, maar met heel felle buikpijn en ze zag er heel grauw uit. We vonden dat niet normaal, maar niemand van het personeel had er oor naar en tijd voor. Ook de dokter van wacht was amper bereikbaar.” Het zal wel niet zo ernstig zijn, moeten ze gedacht hebben.

Maar op zaterdagavond raakte ze in shock en kwam ze onmiddellijk op de afdeling intensieve zorgen in coma terecht. Ze kreeg bloed toegediend, maar het bleek te laat. "Bij een volgende kijkoperatie de dag erna werd vastgesteld dat haar hele spijsverteringsstelsel was afgestorven. Door te weinig bloed en te weinig aandacht. Ze werd aan haar lot overgelaten. Dan hebben we de stekker moeten uittrekken.”

Het was de ene fout na de andere

Hoe verliepen de dagen daarna dan? Er was vooral onbegrip en kwaadheid, zegt Philippe. “Je kan een fout maken, maar de ene na de andere, dat bleek gewoon statistisch niet mogelijk."

Het was pas toen ze in coma lag, dat iedereen bezorgd was. “Dan was het al te laat. Ze waren bezorgd om haar gezondheid, maar niet met enige vorm van spijt of excuses voor wat er zou fout gelopen zijn.” Eén jaar en half later kreeg Philippe excuses, nadat werd vastgesteld dat het om een medische fout ging.

"Voor de centen moet je het niet doen"

“Het feit dat er geen excuses kwamen op het eerste ogenblik heeft ons heel kwaad gemaakt. Na overleg met m’n broer en vader hebben we samen besloten van: “dit kan gewoon niet”. En het is niet voor de centen want daarvoor moet je het niet doen.”

De familie heeft de zaak, die vier jaar duurde, gewonnen. “Het was vooral de bedoeling om het niet zomaar onder de mat te gaan vegen. Het kan morgen iemand anders overkomen. Artsen zijn ook mensen en mensen maken fouten, maar je moet er op de juiste manier mee omgaan door ook als mens te reageren. Als de arts zich had verontschuldigd, waren wij nooit tot een procedure gekomen.”

Beluister het verhaal van Philippe en de andere getuigenissen in ‘Achter de feiten’:

Lees ook: 

Radio 1 Select