Pianochirurg

4 juni 2016
Tadas Mikuckis
In de parochiezaal achter de hoek bij Interne Keuken staat een buffetpiano. In onze oren klinkt die als een piano. In de Marconistudio van de VRT staat ook een piano. Een Steinway. Ook die klinkt in onze oren als een piano, net zoals dat buffetding. Een beetje warmer en voller, dat verschil horen wij wel, maar eerlijk gezegd: voor ons klinkt een piano al gauw als een piano.

Dat komt omdat Sven en ik pianoleken zijn. Snel tevreden. Als de piano min of meer correct gestemd is, vinden wij het al heel wat. Wij zijn Beotiërs. Pianobeotiërs.

Dat beseffen wij sinds we in de marge van de Elisabethwedstrijd op Canvas de documentaire “Pianomania” hebben gezien. Hoofdrolspeler is Stefan Knüpfer, pianostemmer. Pianochirurg is een beter woord. Hij werkt voor de allerhoogste top van de top der toppianisten. Alfred Brendel. Lang Lang. Pierre-Laurent Aimard.

Stefan Küpfer zorgt ervoor dat de piano klinkt zoals zoals die toppianisten een piano horen klinken in hun dromen.

Er wordt gevijld en aan schroefjes gedraaid, geprutst, vergeleken, gediscussieerd, gemuggenzift, gevloekt en geglimlacht. Als pianobeotiër zit je er naar te kijken en probeer je te horen wat zij horen. Je hoort het niét. Of je hoort het nauwelijks. Of je beseft niet dat je het hoort. Maar fascinerend is het wel.

Stefan Knüpfer spreekt geen Nederlands en dat is een voorwaarde om uitgenodigd te worden in Interne Keuken. Maar het Nederlands van Hans Vervenne is perfect. Hans Vervenne is behalve componist en pianist ook Steinwayspecialist bij Piano’s Maene.

Hij komt ons overtuigen dat dat pianomuggengezift geen pianomuggengezift is, maar een poging om de perfectie te bereiken.