Pieter Bruegel

14 mei 2016
Ter voorbereiding van de volgende Interne Keuken verzoeken wij u deze kunsthistorische standaardwerken te lezen: Het Spaanse Spook en De Dulle Griet in de reeks Suske en Wiske van auteur Willy Vandersteen. Beide nog steeds in de handel.
Pieter Bruegel de Oude heeft aan deze twee boeken veel te danken. In Het Spaanse Spook speelt De Boerenbruiloft een belangrijke rol. Suske en Wiske bezoeken een museum en bewonderen het schilderij, terwijl Lambik schampert dat als hij zijn kippenhok schildert, het zeker niet vol van die zotte mannekens zal staan. Een van die zotte mannekens slingert vervolgens een bord rijstpap tegen Lambik zijn achterhoofd. 
 
Ik herinner me nog dat ik bij mijn ouders zeurde om ook eens naar De Boerenbruiloft te gaan kijken. Dat hangt in Wenen, dat was te ver. Maar De Dulle Griet was wel haalbaar. Dat hing in Antwerpen, in het Museum Mayer van den Bergh. De Dulle Griet van Pieter Bruegel bleek nog stukken griezeliger dan de Dulle Griet van Suske en Wiske.
 
Diep in haar nieuwe biografie van Brueghel, op pagina 353, bekent Leen Huet dat haar Bruegelfascinatie ook bij Suske en Wiske begint. “Waar buldert het kanon? Waar hakken de zwaarden? Waar maait de zeis van Magere Hein”, schreeuwt Griet met griezelig enthousiasme als ze het woord oorlog hoort. De kiemen van het boek waarover we het morgen zullen hebben, zijn daar gezaaid.
 
Dank je, Willy Vandersteen.