Pleegzorg in plaats van adoptie?

10 januari 2019
Steeds minder buitenlandse kinderen worden in ons land geadopteerd. Dat is op zich geen slecht nieuws, want nu worden kinderen in hun land van herkomst vaak toegewezen aan een warm gezin. Het is soms ook erg lang wachten op een adoptiekind en dat terwijl er ruim 500 kinderen in de pleegzorg wachten op een gezin om hen op te vangen. Is het dan geen idee om mensen die willen adopteren te koppelen aan een kind uit de pleegzorg?

"Het is zeker mogelijk voor mensen die graag een kind willen adopteren om (ook) de zorg voor een pleegkind op zich te nemen", zegt Jan Brocatus van Pleegzorg Vlaanderen. "Er is natuurlijk nog steeds een groot verschil tussen pleegkinderen en adoptiekinderen", zegt hij. "Bij adoptie wordt het kind ook echt jouw kind. Bij pleegzorg blijven de biologische ouders van het kind nog steeds in beeld, dat is gedeeld ouderschap, zelfs een soort van driehoeksrelatie. Het is de vraag in hoeverre dat mensen willen dat een kind 'hun' kind wordt. Als mensen echt een kind van zichzelf willen, dan is pleegzorg geen goede optie voor hen."

Adoptiekind én pleegkind

Luisteraar Rutger heeft maar liefst acht jaar gewacht op zijn adoptiedochter en sinds vorige zomer is ze eindelijk aangekomen. "Maar we hebben voor onze adoptiedochter ook nog een pleegkind gehad en dat willen we later graag opnieuw doen", zegt hij. "Het was een heel positieve ervaring, maar het is wel anders dan een eigen kind. Het voelt meer alsof er een neefje of nichtje op bezoek is, zeker omdat het bij ons ook niet om voltijdse of langdurige opvang ging." Ook hij benadrukt het verschil tussen pleegzorg en adoptie: "Je mag niet denken 'we zijn kandidaat-adoptieouders, maar intussen zorgen we voor een pleegkind'. Het is zorgen voor iemand, alleen is het niet je eigen kindje en bestaat de kans dat je het kind moet 'teruggeven'. Bij adoptie wordt het toch echt je eigen kind."

Pleegzorg evenwaardig aan adoptie

Ook journaliste en columniste An Olaerts heeft een pleegzoontje. Hij is vier jaar oud en kwam bij haar wonen toen hij nog maar een paar weken oud was. Hij woont fulltime bij haar en gaat om de twee weken naar zijn echte ouders. "Na veel vruchteloze vruchtbaarheidsbehandelingen heb ik de switch gemaakt: ik wilde voor een kind zorgen, ik hoefde er geen te hebben", zegt ze daarover. "Ik heb nooit gedacht aan adoptie, omdat er genoeg kinderen zijn die hulp en zorg nodig hebben."

"Ik vind pleegzorg ook evenwaardig aan adoptie. Hoewel het vaak klinkt als een tweede keuze, vind ik dat pleegzorg evenwaardig moet behandeld worden. Pleegkinderen zijn kwetsbaar, je moet dus heel omzichtig met hen omspringen, want ze hebben vaak al heel wat meegemaakt", besluit An.

Lees meer:

Radio 1 Select