"Sommige podiumacts zijn zo belachelijk dat je er van naar het toilet moet"

3 mei 2017
Toch zit er meer in het Eurovisie Songfestival dan alleen maar hilarische vertoningen en schertsen. De nummers en de teksten van de deelnemers geven ook een unieke kijk op hoe de verschillende landen er politiek, economisch en cultureel voor staan.

Dat is interessante materie voor dichteres Ellen Deckwitz. Ellen heeft een website waarbij ze focust op de literaire en journalistieke aspecten van het festival. En dat levert een zeer interessante kijk op op het jaarlijkse kitschfeest.

Met onze website onderzoeken we ook hoe de rest van Europa kijkt naar dit zangfestijn. Sommige landen doen heel fanatiek mee omdat ze denken dat een deelname aan het festival ook een mogelijkheid biedt om lid te worden van de Europese Unie. In Zweden kijkt iedereen, en in Tsjechië kijken vooral jonge stelletjes naar het festival. Negen maanden na de uitzending is er dan ook vaak een geboortegolf in Tsjechië. 

Culture Club vroeg Ellen Deckwitz welke inzendingen dit jaar literair het interessants zijn. Frankrijk steekt daar met kop en schouders boven uit.

De inzending van Frankrijk is met afstand de allerbeste tekst van het festival. Het nummer gaat over hoop, niet zo bijster origineel. Het nummer focust ook gedurfd op de terreurdreiging in Europa en de tegenwoordigheid van de dood om ons heen. En er zitten juweeltjes van zinnen in: 

Kus me en zeg me dat je van me houdt. Laat me lachen in het midden van dit requiem. Vertel me dat de dood slechts een seizoen is waarin we ons bevinden. 

Helemaal aan de andere kant van het spectrum staat de inzending van Montenegro. 

De inzending is heerlijk flauw en expliciet dubbelzinnig. Het gaat om een intergalactische seksfeestje. 

Ik ben je Venus en je Mars van het uur. We gaan een taal bedenken om onze lichaamstaal te kunnen verwoorden. 

 

De inzending van Italië kan alvast tellen: een man die met een gorilla danst. Maar als je goed naar de tekst luistert weet je ook waarom. Deze inzending staat momenteel op nummer 1 bij de bookmakers. Vijf tekstschrijvers werkten aan de tekst. Het is een parodie op hoe wij in het Westen omgaan met Oosterse spiritualiteit. 

De massa roept een mantra en de evolutie begint te stamelen. ... De blote aap is aan het dansen..

Die blote aap verwijst dan naar het iconsiche werk "The Naked Ape" van Desmond Morris. Het nummer maakt dus korte metten met het gratuit religieus escapisme dat wij vandaag de dag consumeren.