Stef Kamil Carlens - Stuck in the status quo

6 maart 2017
Stef Kamil Carlens - Stuck in de status quo
Stef Kamil Carlens maakt voor het eerst in zijn leven een soloplaat. De eerste nieuwe "liedjesplaat" in tien jaar tijd. Twee stellingen die we moeten nuanceren.

Lijst van artikels

'Stuck in the status quo', zo heet het album en we kunnen niet anders dan dit ironisch vinden. Als er iets is wat je Stef Kamil Carlens niet kan verwijten, is dat hij blijft staan, dat hij het principe van de status quo aanhangt. (En zet de gedachte aan de gelijknamige rockband maar meteen uit je hoofd, heeft er niks mee te maken). SKC zit namelijk nooit stil. Het mag dan wel 10 jaar geleden zijn dat hij een nieuwe "liedjesplaat" gemaakt heeft, maar hij bleef druk als beeldend kunstenaar of met theatervoorstellingen met Zita Swoon Group.

Zita Swoon Group bestaat overigens nog, maar deze plaat is voor het eerst onder de naam Stef Kamil Carlens. Op het eerste vlak om een zeer technische reden: SKC speelde alle gitaren, veel van de keyboards, de percussie en enkele baspartijen. Toch zijn er enkele opmerkelijke gasten. Op de single The journey will be long hoor je de Hongaars-Belgische Alma Auer op harp en zang. SKC hoorde haar spelen op straat en vroeg ze vrijwel meteen om bij de band te komen. Nel Ponsaers, de zangeres van Golden Glows, zingt hier ook en zal live de toetsen voor haar rekening nemen. Nicolas Rombouts, ex-Dez Mona, speelt op plaat en live contrabas en Wim De Busser van Zita Swoon Group bedient de percussie (in dit geval: potten, pannen en exotische trommeltjes).

De tweede reden om dit album onder eigen naam te maken is de inhoud: de songs en de lyrics heeft SKC deze keer zeer dicht bij zichzelf gehouden. Bij de voorstellingen van Zita Swoon Group gaat het over interactie met andere artiesten en andere disciplines, bij het maken van songs blijft alles persoonlijk en intiem.

Niet dat de onderwerpen niet universeel zijn. The journey will we long gaat over het vertrouwen in de politiek dat telkens beschaamd wordt (niet alleen universeel, maar ook brandend actueel), Dream blues of I'm going away gaat over onbereikbare dromen of escapisme, Going home is een ode aan het koppel Birkin-Gainsbourg en in Empty world denkt Stef Kamil Carlens terug aan Yasmine, met wie hij erg bevriend was en wiens plots heengaan hem hard getroffen heeft.

Niet de gemakkelijkste onderwerpen, maar SKC verstaat als geen ander de kunst dit allemaal in bijzonder mooie en vaak toegankelijke liedjes te verpakken. Met een diepgang en authenticiteit die velen hem kunnen benijden. 'Stuck in the status quo', nu al het solodebuut van het jaar.