"Stel u de blijdschap voor, als u na een decennium van inflatie nog een verborgen pak toiletpapier ontdekt!"

12 april 2020
© VRT
Crisissen wakkeren de creativiteit aan. Dat merkt ook Frieda Van Wijck op.

Creativiteit in coronatijd

Tijdens de oorlog maakte mijn grootmoeder uit een afgedragen jas van haar man twee manteltjes voor haar zonen, en van de voering nog een fleurig sjaaltje voor zichzelf. Met wat suiker en het rijstpoeder dat in normale tijden werd gebruikt om behangsellijm te maken of linnen te stijven, klopte ze een min of meer eetbare pap bij mekaar. 

Om maar te zeggen dat crisissen de creativiteit bij mensen aanwakkeren.

Ik wil ze de kost niet geven, al diegenen die intussen zelf met de schaar in hun haar hebben gezeten. - Tu quoque Martine?- Of die met haarverf uit de supermarkt of van de kapper, aan de slag zijn gegaan. Van vrouwen verwacht je het min of meer, maar intussen zijn ook de haar-vervende mannen legio.

Denk eraan jongens om tijdig de verf-resten van het voorhoofd te wissen! En dan niet tegelijkertijd de baard laten groeien, want, dat is een weggever. Afgezien nog van het feit, dat de meesten er dan als een landloper uitzien en tien jaar ouder lijken.

Voor meester Walter van Steenbrugge hoop ik dat zijn partner met de kappersschaar overweg kan, want die situatie loopt over weldra stevig uit de hand. Tenzij hij zou overgaan tot de manbun, het mannenknotje, maar dat is redelijk uit de tijd. Een andere optie is, om met de ongebruikte dassen als haarlint, het zicht toch nog enigszins vrij te maken, zodat lezen en mensen herkennen weer tot de mogelijkheden behoort. Het kan een fashionstatement worden, zoals professor van Ranst met zijn gezellige wollen truien. Hij is intussen als mode-icoon, een protagonist van de uniformtrend, zo lees ik: kleding in dezelfde uitvoering, maar telkens in een andere kleur. Op de zomereditie van deze comfortabele uitrusting is het waarschijnlijk wachten op een sponsor van kleurige katoenen exemplaren, tenzij de professor het bij zijn lichtblauwe hemden houdt.

Ook qua social distancing en handen wassen merk je creatief gedrag. Er zijn de zelfgemaakte maskers eventueel met papieren koffiefilters, als binnenvoering. Nummer 6 voor wie een grote mond heeft.

Er zijn er die hun krantenpagina’s nu omslaan met een pincet, of de afwas opnieuw met de hand doen. Als we dan toch voortdurend met water en zeep aan de slag moeten, kunnen we al net zo goed de ontbijtboel even van kant maken, is de redenering. We hebben niet allemaal handgel in huis! Al kan je die ook zelf fabriceren.

Er wordt trouwens wat afgemixt en gemengeld dezer dagen als je mag afgaan op de lege rekken bloem en eieren. Volgens recent onderzoek zijn broodbakmachines een van de best verkopende artikelen op het internet. Heelder gezinnen ontdekken opnieuw de weldaad van zelfbereide maaltijden. Ze gaan met de knoflookpers aan de slag, versnijden radijzen en wortelen tot rozenknopjes of waterlelies, en flamberen pannenkoeken en gebraad.

Deze crisis heeft zijn niet te onderschatten nadelen, maar kan op sommige vlakken ook een zegen blijken voor de gezondheid en het milieu. Minder verkeer, meer wilde dieren, en de verrassende vaststelling dat er voldoende kleren in de kast hangen om het nog jaren uit te zingen. Ik kan verder het hergebruik van champignondoosjes aanbevelen als voorkiembakjes voor tomaten- en ander zaad, petflessen als wespenval en het netje van de vier kilo sinaasappels als slazwierder. En stel u de blijdschap en verrukking voor, als u over tien jaar, na een decennium van inflatie nog een verborgen pak toiletpapier ontdekt! Destijds gekocht aan 30 centiemen de rol!

Ik snap het ongeduld van journalisten, die, telkens er zich een viroloog aandient, als kinderen op de achterbank vragen of het nog ver is. Bij mij thuis stond ooit één slogan van de bond zonder naam, op de schouw, wel eentje met eeuwigheidswaarde. Hij luidde: voorlopige oplossingen duren het langst. Aan het plafond in de keuken hing jarenlang een kaal peertje.

Frieda Van Wijck 

Lees ook: