"Op dit moment is bij 80% van de Vlaamse natuur de stikstofneerslag te hoog om gezond te zijn"

9 november 2019
De naam van het chemisch element stikstof klinkt veel te onheilspellend. Stikstof is een bouwsteen van alle leven op aarde. Dankzij stikstof - onderandere - leven wij op een groene planeet. Leve stikstof!

Helaas. Er is te veel stikstof. Dat is raar, want wat hierboven staat is niet overdreven. De plantengroei vaart wel bij stikstofverbindingen. Toen Fritz Haber in 1908 de manier bedacht om stikstofgas - dat bijna 80% van de atmosfeer uitmaakt - om te zetten in kunstmest, was dat een zegen voor de mensheid. Boeren zagen hun opbrengst verveelvoudigen. Het voedsel viel als het ware uit de lucht. Het leverde Haber de Nobelprijs op

(Dat Haber behalve kunstmest ook oorlogsgassen uitvond en propageerde, laten we hier even terzijde.)

Maar nu is er dus te veel stikstof. De natuurlijke stikstofcyclus wordt verstoord door menselijke activiteit. Met dat kunstmest van Faber loopt het de spuigaten uit, en ook het verkeer en de industrie zorgen ervoor dat de hoeveelheid stikstofverbindingen in onze omgeving problematisch hoog is.

Stikstofminnende grassen, netels en bramen overwoekeren planten die minder stikstof verdragen. Het bekendste voorbeeld is de vergrassing van de heide. Stikstofverbindingen vervuilen het drinkwater, en in rivieren gaan algen woekeren. Daardoor komen vissen in ademnood. Stikstofverbindingen spelen ook nog een rol in de fijnstofproblematiek en tasten de ozonlaag aan.

In Nederland heeft de regering maatregelen genomen. Die maatregelen treffen de landbouw, vandaar: boerenprotest. En de bouwsector, vandaar: bouwvakkersprotest.

Bij ons blijft het rustig. Nochtans is het stikstofprobleem in Vlaanderen prangender dan in Nederland. En ook bij ons zijn er stikstofmaatregelen genomen. David De Pue legt uit hoe dat zit. 

Beluister het volledige gesprek:

Lees ook:

Radio 1 Select