Stop het in de grond

9 maart 2019
Is het maar een indruk, of klopt het dat er opnieuw beweging zit in het kernenergiedebat? Na de tsunami die in Fukushima een kernramp veroorzaakte, leek de discussie beslecht: sluiten die handel. Duitsland stopte met kernenergie, de regering Michel besliste een kernuitstap tegen 2025. Maar stilaan groeit de twijfel of dat wel een verstandige beslissing was. Er wordt luidop gedacht aan uitstel van die kernuitstap.

Een ijzersterk argument tegen kernenergie - en dus tegen uitstel van de uitstap - is het langlevend hoogradioactief afval. Waar blijf je daarmee? Je moet dat opbergen op een plek waar het duizenden jaren, tienduizenden jaren, honderdduizend jaar veilig is.

Dat is langer dan onze beschavingsgeschiedenis. Niemand kan voorspellen hoe de samenleving eruit zal zien over vijftig jaar. Je kan en je mag geen beslissingen nemen op die tijdsschaal, is het argument dat opnieuw opduikt nu het kernenergiedebat is heropend.

Het is de politiek die daarover beslissingen moet nemen. Maar Interne Keuken huldigt een IJzeren Wet: de keukentafel is politicusvrij. Politieke discussies zijn al te vaak dovemansgesprekken, hebben we met scha en schande geleerd.

Liever nodigen wij een wetenschapper uit. Manuel Sintubin is geoloog. Aardkundige, hij bestudeert de structuur van de aarde. Hij onderzoekt de argumenten waarmee ondergrondse permanente berging wordt bepleit. Dat kan bijvoorbeeld in kleilagen. Een grafiekje om dat concreet te maken:

(tekst loopt door onder de afbeelding.)

Geologische lagen op de lijn Kortrijk - Turnhout
De roze en lichtroze stroken zijn kleilagen

Hoe dieper de kleilagen zich in de ondergrond bevinden, hoe beter ze geschikt zijn voor ondergrondse berging van nucleair afval. Wie ten noordoosten van Turnhout woont, zal zaterdag vast naar Interne Keuken willen luisteren om van Manuel Sintubin de argumenten te vernemen. 

Radio 1 Select