“Stop met dat schaamrood te proberen verbergen, het is het mooiste en eerlijkste dat er is”

10 december 2018
Schrijfster en performer Marieke De Maré krijgt heel gemakkelijk het schaamrood op haar wangen. Maar gaandeweg vond ze een manier om er mee om te gaan.

"Ik ben iemand die heel erg vaak bloost. Ik heb mij daar vroeger enorm voor geschaamd" vertelt Marieke in 'De Wereld van Sofie'.

"Het is begonnen in de puberteit, toen mijn hormonen op hol sloegen. Ik was en ben iemand wiens emoties zich meteen vertalen in mijn gezicht, in mijn gezichtsuitdrukking… En dat in combinatie met een zeer lichte huid, waardoor een blos meteen heel erg zichtbaar wordt."

"Je zou kunnen zeggen dat het bijna een aandoening is, dat knalrood worden, maar ik kan nu eenmaal helemaal niet liegen! Dat heeft zijn voor- en nadelen. Ik bloos als ik stapelverliefd ben, of iemand super aantrekkelijk vind. Maar ook het omgekeerde geldt, als ik jou de allergrootste nietsnut vind, kan ik dat ook niet verbergen."

Als je rood of paars wordt bij de eerste blik die je wisselt met een jongen, dan is dat niet leuk

"Je voelt het opkomen, dat schaamrood, het start ergens in je hals, het kruipt omhoog in je gezicht, het gaat naar je voorhoofd, en dan het kruipt helemaal onder je haar. En daar heb ik me super vaak over geschaamd. En achteraf denk je waarom?"

"Als je rood of paars wordt bij de eerste blik die je wisselt met een jongen, dan is dat niet leuk" zegt Marieke. "Ik werd daar heel onzeker van. Als ik daar nu op terugkijk, dat ik een paar traumatische ervaringen heb opgelopen, gewoon door het eigen bloed dat door mijn lichaam stroomt, dan denk ik waarom toch? Omdat we met z’n allen misschien bang zijn van openheid?"

"Crèmes op mijn gezicht om bruiner te zijn"

"Dat rood worden heeft vanalles veroorzaakt. Je gaat mensen mijden omdat je altijd knalrood wordt en dat niet meer wilt. Ik heb ook crèmes op mijn gezicht gezicht gesmeerd om bruiner te zijn, om het schaamrood op mijn wangen te camoufleren."

Toen Marieke op haar 18de woordkunst ging studeren aan het Herman Teirlinck instituut gebeurde er iets essentieels dat haar voorgoed heeft veranderd. "Het was docent Lucas Vandervost die me, tijdens een jurybespreking waarbij 8 juryleden je beoordelen en ik ook weer knalrood was geworden, zei: Stop met dat schaamrood te proberen verbergen, want het is het mooist wat er is. Eerlijker dan dat kan je niet zijn."

Het is een zin die Marieke nog altijd meedraagt. "Als ik nog eens knalrood word, want dat gebeurt nog altijd, dat zal nooit veranderen, dan zeg ik tegen mensen: Sorry, maar eerlijker dan dat kan ik niet zijn."

Lees ook: