Terug naar school, reden voor een feestje

4 september 2017
#Back to school. In Amerika is het een heuse trend op sociale media. Daar worden massaal foto’s gedeeld van blije, feestvierende ouders, omdat het september is en ze hun kroost opnieuw mogen toevertrouwen aan anderen.

Sommige experten suggereren dat dit voortkomt uit een verlangen om terug te keren naar onze goede, aloude routine. Daar zit iets in. Mensen zijn gewoontedieren, hoe hard we het ook uitschreeuwen dat het leven er is om te yolo’en. Het is zoals de ezel in zijn tredmolen: je bent van je juk gaan houden.

Toch is er meer. Zo rijm ik de trend perfect met de vele, minder rooskleurige vakantieverhalen die ik de afgelopen weken oppikte. Ze hadden geen van allen iets vandoen met de reeksen fantastische vakantiefoto’s die Facebook en Instagram me in juli en augustus toewierp.

Het ging telkens over reizen en vakantiedagen waarnaar verlangend uitgekeken was. Ze zouden ontspanning, een liefdevol samenzijn, plezier met zich meebrengen, maar draaiden uit op iets wat trok en schuurde. Ouders die met plezier opnieuw hun werkplek innamen, weg van puberende dochters en zonen die hun zomerse verveeldheid kenbaar maakten middels opstandig en weerstandig gedrag. Verhalen van nieuw samengestelde gezinnen waar de vakantie duidelijk maakte dat de Italiaanse tafel met één grote samenhorige familie voorlopig nog vooral een fata morgana was.

Ze hebben alles te maken met verwachtingen en vooral illusies. Dat als niets ons in de weg staat, we zelf in alle vrijheid vorm mogen geven aan het leven, alleen pret, liefde en geluk ons deel zullen zijn. Het is de bittere vaststelling dat we daar toch niet zo goed in slagen, omdat we te moe zijn, geen zin hebben, de kinderen of onze partner ons verveelt, we onszelf vervelen. Dat als we helemaal zelf aan het stuur van ons leven zitten, het toch geen zomers ritje in een sportwagen blijkt te zijn, de haren wapperend in de wind. De bobbels in de weg liggen er nog altijd. De kroost op de achterbank kan nog even vervelend zijn.
Die vaststelling bevrijdt ons van een druk en verlost ons van een illusie: we hoeven het niet zelf te doen, meer nog, we kunnen het niet. We zijn al blij dat een aantal dingen gewoon ingevuld worden, bepaald zijn, de routine vormen die we binnen een paar maanden zullen vervloeken. Zo kunnen we tegen volgend jaar opnieuw de illusie voeden dat vakantie ons anders, beter, gelukkiger zal maken. Reden voor een feestje zou ik zo zeggen.

Rika Ponnet is seksuologe en zaakvoerder van het relatiebureau Duet. Ze is één van de vaste columnisten voor radio1.be

Radio 1 Select