"Trots mag snel overheersen voor Van Aert"

28 september 2020
© VRT
Over het WK wielrennen in Imola is al heel wat gezegd en geschreven. Radiocommentator Christophe Vandegoor blikt een dag later - wanneer het stof is gaan liggen - graag nog eens terug in 'De Ochtend'. "Soms is het goed om wat afstand te nemen van de eerste emoties", verwijst Vandegoor naar de ophef over Primoz Roglic. "De beste heeft gewonnen."

Imola was een gouden kans voor Wout van Aert, maar de beste heeft gewonnen. Alaphilippe is weggereden van 5 andere wereldtoppers: Kwiatkowski en Hirshi, elk een rit in de Tour gewonnen, Fuglsang, de beste in Lombardije, Van Aert en Roglic. Ja, dat is wel wat, hé.

Als je daarna een handvol seconden met succes kan verdedigen, dan zegt dat genoeg. Op zijn terrein - de korte, steile helling - is Alaphilippe de beste ter wereld, zoals Alejandro Valverde dat jarenlang is geweest en Philippe Gilbert ook wel. Dat weet iedereen, ook de concurrentie die in zijn wiel zat en niet meekon. Period.

In zo’n smalle en kronkelende afdaling ben je als eenzaat zeker niet in het nadeel. De top 20 van dit WK is bijzonder straf. Daarin staat de ene na de andere topper, indrukwekkend en veelzeggend tegelijk.

Deze man heeft intussen ook al een en ander gewonnen: van Milaan-Sanremo en Strade Bianche over de Waalse Pijl, San Sebastian en ritten in de Tour.

"Van Aert was verbaasd door de vraag over Roglic"

De rol van Roglic werd na de koers enorm onder de loep genomen, had hij zijn teammaat niet naar Alaphilippe moeten loodsen? Kon Roglic niet
of wou hij niet ? Dat is de vraag, gebaseerd op de beelden van televisie. Want alleen daarop kunnen buitenstaanders en kijkers hun argumentatie opbouwen.

En dan kreeg je de indruk, ook wij in eerste instantie moet ik toegeven, dat Roglic een extra steentje had kunnen bijdragen. Van Aert zelf was na afloop verbaasd dat hij die vraag meermaals kreeg en zei zonder verpinken dat Roglic niet beter kon.

Daar was zelfs tussen de lijnen door geen spoor van frustratie of woede te merken. Nog een sportief argument om hier niets achter te zoeken: niemand minder dan Tour-winnaar Pogacar probeerde het pad te effenen voor Roglic, maar die bleef gewoon zitten. Omdat hij niet beter kon.

Ik geef toe: er is nogal emotioneel gereageerd, zeker in de eerste momenten van ontgoocheling. Zelfs de Belgische bondsvoorzitter, met een hoge functie binnen de UCI, viel uit zijn rol met een niet mis te verstane tweet: "2 pintjes graag voor het fantastische werk van Roglic in de achtervolging". Maar soms is het goed om even afstand te nemen van de eerste emoties.

"Wie dit voor het seizoen had gezegd over Van Aert, verklaar je zot"

De enorme ontgoocheling siert Van Aert als topsporter. Maar laat ons alles eens in perspectief plaatsen. Als iemand begin dit seizoen had gezegd: "Beste Wout, je wint Sanremo, Strade Bianche, je zal dé man van de Tour zijn en je behaalt 2 zilveren medailles op jouw eerste WK bij de profs..." Die verklaar je zot.

Neen, de uitstraling van die andere overwinningen en prestaties plaatsen die 2 tweede plaatsen op een hoger niveau, vind ik. Hij heeft nergens tactische fouten gemaakt en is verslagen door een andere wereldtopper op zijn terrein. Ik denk dat trots wel snel zal overheersen op de ontgoocheling.

Beluister het gesprek met Christophe Vandegoor in 'De Ochtend':

Bron: sporza.be en 'De Ochtend'

Lees ook:

Lijst van artikels

Radio 1 Select