Mont Aiguille, Supereminet Invius

19 juli 2017
De Drôme. Wie de streek kent droomt van abrikozen en platanen, van lavendel en pastis. Wat weinigen weten is dat ze ook de toegangspoort vormt tot een van de meest wilde en aantrekkelijke berggebieden van Frankrijk. Vergeet de Mont Ventoux, de dure terrassen van de Côte d’Azur. Hier ligt la France profonde, letterlijk voor je voeten.

Aan de duizenden die van de zomer stilstaan op de autoroute du soleil op weg naar Marseille of de Spaanse Costa's... waarom verder rijden naar plekken waar je je auto toch niet kwijtgeraakt? Dit is de Geheimtipp voor de filelijder...Neem voorbij Valence de afrit en rij de vallei van de Drôme in. Bij het naderen van het stadje Die krijgt het dal een bergachtig karakter. Je passeert de kelders van Jaillance – waar miljoenen flessen spetterende Clairettes en Crémants worden gemaakt en gekraakt. Maar trek vooral verder noordoostwaarts, voorbij het middeleeuwse Châtillon-en-Diois en zijn wijngaarden.

Supereminet Invius

Een tijdlang klim je op de départementale weg richting Col de Menée maar die verlaten we voor een nog smallere bergwegel. In de Vallon de Combeau loop je recht de uitgestrekte bergweiden in. Met wat geluk met een marmot, berggeit of gier als gids. De Vallon – het valleitje – begint lieflijk en is geschikt voor hoogtevreeslijders. Pas wanneer de klim naar de Pas de L'Essaure opduikt, zo hoog als de Ventoux, wordt het adembenemend. Je kan er de bergkammen op en af, afgrijselijke afgronden wisselen af met prachtige panorama's. De blik reikt tot de vierduizenders in de Alpen, het nationale park van Les Ecrins. 

Maar dè blikvanger is de Mont Aiguille. Geen 2100 meter hoog, maar wat een allure! Een kalkstenen naald, Supereminet Invius noemden de Romeinen hem. Onoverwinnelijk tot de dag dat een groepje moedige middeleeuwers een gooi naar de top deed. Antoine de Ville bereikte de top in... 1492. Niet alleen het jaar van de ontdekking van Amerika maar ook het begin van een nieuwe tijd, die van het Alpinisme.

Supereminet Invius

Wees gerust, ook zonder ladder en touw geraak je een heel eind in de Vercors. Deze plek ligt (alleen al die namen...) tussen Archiane en Chichilianne, tussen Drôme en Isère. Maar vooral tussen hemel en aarde. Vercors en Drôme hebben nog veel meer te bieden. En wat zo leuk is: na de inspanning daal je 's avonds af om gezellig een Clairette of Pastis te drinken. Met de zon, de geuren van het zuiden en de roze gloed van de Vercors op de achtergrond. Le Top du top!

Ronny Van Gastel