"Vergankelijkheid maakt het leven boeiend"

15 november 2017
Hans Bourlon zou niet meer leven in 2050. Toch niet volgens de huidige wetenschap. Maar toch bevindt Bourlon zich vandaag eens te meer in het jaar 2050 en klinkt hij even viriel als altijd. Want wetenschappers hebben medicijnen ontwikkeld die alle ziekten de wereld uit hebben geholpen. Er zouden zelfs geruchten zijn dat de superrijken onsterfelijk zijn. Hun eeuwige leven leiden ze achter hoge muren, want ieder ongeval kan de onsterfelijkheid doen omkeren. Maar zijn zijn ze daarom gelukkiger?

Hallo goeie middag. Je vraagt je misschien af hoe het kan dat ik nog leef in 2050? Wel, ik heb een goeie dokter. Maar vooral: de medische wetenschap is er op vooruit gegaan. Mijn medicatie is aangepast aan mijn persoonlijk DNA. Er zijn remedies tegen alle ziekten. Vandaag is geneeskunde bijna onfeilbaar. Maar er is meer. Door te zoeken naar een middel tegen Alzheimer, is men er in geslaagd ook het geheugen van gezonde mensen op te krikken. Een student die het zich kan veroorloven, beschikt over een supergeheugen. Hij kan op één jaar de universiteit afmaken. Maar ook bionische ogen en oren bestaan. Ze doen je scherp kijken als een sperwer. En wie oud is, kan plots weer een speld horen vallen.

Maar helemaal sensationeel is dat er een wonderbehandeling bestaat, die het verouderingsproces drastisch vertraagt. Wie zo’n dure behandeling ondergaat, kan met gemak en zonder ongelukken, 200 jaar oud worden. Het zal u niet verrassen dat er een ware stormloop naar dit product bestaat. Mensen verkopen hun huizen. Ze sparen zich het eten uit de mond om het te kunnen kopen.

Er zijn opnieuw migratiegolven ontstaan. Mensensmokkelaars beloven vluchtelingen naast welvaart nu ook een langer leven. Het verschil tussen arm en rijk staat meer dan ooit op scherp. Vroeger had rijk zijn iets tragisch. Want rijken gingen net als iedereen dood. Vandaag blijven ze mooi en jong en leven ze langer. Dat maakt de ongelijkheid totaal.

Maar er is meer. Het gerucht gaat dat er onsterfelijken bestaan. Dat zijn de superrijken. Niemand kent het middel dat ze nemen. Ze hebben er, naar verluidt, zelfs hun huisdieren mee ingeënt. De overheid houdt de lippen stijf op elkaar. Want men is bang voor volksopstanden. Ze zouden anoniem leven in ommuurde plaatsen. Kwetsbaar, want een ongeluk is voor hen het verschil tussen dood en eeuwig leven. Maar zouden ze gelukkig zijn ? Want vergankelijkheid maakt het leven boeiend.

Vergelijk het met bloemen in een vaas. Plastieken bloemen hebben geen waarde. Maar echte bloemen zijn mooi, omdat ze morgen verwelken. Vandaag, in 2050, heeft de mens zijn ultieme doel bereikt. Hij heeft de dood overwonnen, zichzelf tot God gebombardeerd en zo het hiernamaals overbodig gemaakt.