Vergif

29 februari 2020
© Davidsfonds
"De auteur en de uitgever aanvaarden geen enkele aansprakelijkheid voor enige vorm van verwonding of schade als gevolg van de toepassing van de inhoud van dit boek. De beschrijvingen zijn geenszins bedoeld om het experimenteren met of het gebruiken van giftige stoffen te stimuleren."

Dat zijn de allereerste woorden die te lezen staan in het boek "Vergif, een geïllustreerde geschiedenis" van Joel Levy. En ze gelden ook voor het gesprek dat we erover zullen voeren in Interne Keuken: noch de presentatoren, noch de omroep, noch professor Jan Tytgat die we erover hebben uitgenodigd, hebben de intentie u aan te zetten tot experimenten met vergif.

We hebben het boek ondertussen uit, en onze kennis van vergiften en venijn is spectaculair toegenomen. We weten nu dat alles vergif is. Zelfs water. En maniok. En dat de Romeinen hun wijn aanzoetten met lood. Niet doen. En dat een schorpioen niet zo giftig is als zijn reputatie doet vermoeden. 

We hebben gelezen over arseen, cyanide, saringas, botuline, ricine, polonium, belladonna en strychnine, en we vragen ons nu af: aan wie geven we het dessertje? (Het is deze week een glanzend rode appel, ons aan de deur verkocht door een vriendelijk oud vrouwtje.)

Beluister het volledige gesprek :

Radio 1 Select