Vluchteling Omar: "Voor mij en mijn dochter van vier was de reis van Iran naar België een loodzware beproeving"

17 mei 2021
©unsplash.com
Oorlog, armoede, honger of ander gevaar doet mensen grenzen oversteken. Omar is 49, Koerd en hij kwam in 2020 in ons land aan als politiek vluchteling. Hij vluchtte met zijn vierjarig dochtertje Hawa uit Iran. Een tocht die vijf maanden duurde, geholpen door duur betaalde smokkelaars, in de laadruimte van vrachtwagens, over rivieren, door bossen en bergen. Hij stak meer dan 10 grenzen over, vertelde hij in 'De Wereld van Sofie'.

“Als ik alles optel, ben ik 11 grenzen overgestoken, 11 landen na elkaar om uiteindelijk hier aan te komen”, zegt Omar. In het eerste land Turkije werd hij al meteen opgepakt en gedeporteerd naar Armenië. In Georgië bezorgde een vriend hem een vals paspoort en daarmee vloog hij terug naar Turkije. In Turkije betaalde hij 15.000 euro aan een smokkelaar om hem en zijn dochtertje naar een veilig land te brengen. “We zaten 2 dagen in een vrachtwagen en reden via Bulgarije naar Servië.” Van daar gingen ze met de bus en via een rivier naar Bosnië. Na Bosnië kwam Kroatië waar ze een week te voet door de bossen stapten richting Slovenië. Uiteindelijk belandden ze via Italië en onze buurlanden in België, na een reis van 5 maanden. 

“Elk land verbood om zijn grenzen over te steken”

“Ik moest altijd zoeken naar een manier om een land ongemerkt binnen te geraken. Slapen kon niet in een hotel. Je moest in de dode hoek blijven, niemand mocht ons zien. Je kon alleen in het donker tevoorschijn komen, wandelen, eten. In het bos zei ik tegen mijn dochtertje dat ze niks mocht zeggen. Niet praten, klein lief meisje, ogen open, alleen kijken maar niks zeggen!”.

"Voor mijn dochter van vier was de reis ook een loodzware beproeving"

De problemen waren onvoorstelbaar. Om de grens van Kroatië over te steken, moesten ze door de bergen. Het regende elke nacht, ze werden constant door en door nat. “Mijn dochter viel op een gegeven moment in de rivier toen we ’s nachts een brug overstaken. Ik kon haar nog net op tijd redden uit het ijskoude water. Voor mijn dochter van vier was de reis ook een loodzware beproeving.”

“Als je illegaal bent en geen paspoort hebt, mag je niet naar een ander land"

De grens oversteken is onoverkomelijk voor een vluchteling zonder papieren. “Als je illegaal bent en geen paspoort hebt, mag je niet naar een ander land. Als de politie je snapt, ga je terug naar af. Je bent niet vrij, een vreemd land is één grote gevangenis, je hebt geen rechten, je mag niet binnen of buiten”, zegt Omar. “Maar ook al denken autoriteiten dat hun grenzen ondoordringbaar zijn, je vindt altijd een weg. Lukt het niet over land, dan vlieg je. Of je maakt een gat in de grens en kruipt er door. Het kost wel handenvol geld, je moet de smokkelaar betalen, en eten en onderdak.”

“Het was de moeilijkste, gevaarlijkste en hardste reis van mijn hele leven”

“Het was de moeilijkste, gevaarlijkste en hardste reis van mijn hele leven”, zegt Omar. “Als je het niet hebt meegemaakt, kan je het niet begrijpen. De angst voor de politie, gevaarlijke mensen, wilde dieren ’s nachts. Vooral ’s nachts, je ziet geen hand voor ogen, je linkeroog ziet bij wijze van spreken je rechteroog niet.” Hij en zijn dochtertje Hawa kregen onlangs een permanente verblijfsvergunning in ons land. Omar is nog altijd in behandeling bij een psychiater om het trauma van de reis te verwerken.

Beluister de reportage van Ann Rootveld via Radio 1 Select

Lees ook: