"In volle segregatie vertrouwden astronauten op de wiskundeknobbel van een Afro-Amerikaanse vrouw"

1 maart 2020
Deze week overleed Katherine Johnson, de Afro-Amerikaanse vrouw die eigenhandig, met potlood en papier, de trajecten berekende voor de allereerste Amerikaanse astronauten in de ruimte. "De volgende debiel die beweert dat vrouwen niet kunnen parkeren mag u buiten westen slaan met haar biografie", zegt onze columnist Jeroen Baert. Voor hem is zij de 'Held van de week'.

Beste luisteraars,

Zoals sommigen onder jullie wel weten neem ik meestal een loopje met het format van deze rubriek om erg onsubtiel een anti en/of -pantoffelheld te bezingen. Deze week probeerde het lot me echter iets duidelijk te maken, want er vielen échte helden bij bosjes. Zoals Jens Nygaard Knudsen, de uitvinder van het universeel herkenbare gele LEGO-mannetje. Of Kazuhisha Hashimoto, de vader van de Konami code, de bekendste cheat code in de geschiedenis van videogames. Echter, ik kan niet om de echte heldin van deze week omheen: Katherine Johnson.

U kent haar misschien niet, en dat is deel van haar verhaal. In de sixties en seventies was ze een menselijke computer voor de NASA. Ze was letterlijk een berekenaar, iemand die met behulp van formules en een meetlat de omloopbanen, lanceer en -landingsparameters van belangrijke ruimtemissies vastlegde. Geen rekenmachine, geen Excel, enkel pen en papier.

In tijden van volle segregatie vertrouwden astronauten bij ruimtemissies op de wiskundeknobbel van een Afro-Amerikaanse vrouw, die in de beginjaren zelfs haar naam niet onder officiële NASA-documenten mocht plaatsen, want ze had nu eenmaal eierstokken en geen johnson. Onder haar belangrijkste verwezenlijkingen horen de berekeningen voor de eerste missie waarin een Amerikaan in een baan om de aarde gebracht werd, en het traject voor de Apollo 11-maanlandingsmissie. Johnson stierf op de gezegende leeftijd van 101 - ongetwijfeld apprecieerde ze dat dat een priemgetal was.

Ikzelf - burgerlijk ingenieur nota bene - krijg het koud zweet als ik een rekening moet delen op restaurant. Katherine Johnson plaatste enkel en alleen met behulp van haar briljante geest 2 astronauten op het maanoppervlak. De volgende debiel die beweert dat vrouwen niet kunnen parkeren mag u buiten westen slaan met haar biografie.

Katherine Johnson hoort zonder twijfel thuis in het rijtje van Margaret Hamilton en Grace Hopper: briljante wiskundigen en/of computerwetenschappers avant la lettre.

In tijden waarin we het nog steeds moeilijk hebben om de genderbalans binnen STEM-richtingen op een gezond peil te krijgen moeten we vrouwen zoals Katherine Johnson op hun welverdiende podium zetten. Vaak wordt wetenschap en programmeren echter gepromoot door steeds dezelfde mannelijke Silicon Valley-kwallen als lichtende voorbeeld te nemen: Bill Gates, Mark (spuw) Zuckerberg en Elon (kokhals) Musk.

Zo, laat ons die vieze smaak in onze mond wegspoelen door eer te betonen aan mijn held van de week: Katherine Johnson.

Lees ook: