Waagstukken

5 oktober 2019
Er hangt een vloek over het zwembad van Turnhout. Sinds de opening in 2005 was het nooit langer dan drie opeenvolgende maanden open. Het werd gebouwd op instabiele grond en zakt daarin weg. Er dreigt elektrocutiegevaar, het water verkleurt melkachtig wit, er worden zwemmers onwel van de chloordampen, de kuip lekt. Meteen na de opening geraakte iemand met d'r haar verstrikt in een filter. In Turnhout wordt gefluisterd dat de architect zich van schaamte in de zwembadkelder heeft verhangen.

Het is niet waar, het is een Turnhoutse stadslegende. De architect van het zwembad leeft nog. Maar het had gekund. Het is niet ondenkbaar dat de schaamte voor een publieke mislukking zo groot wordt, dat de verantwoordelijke niet meer verder wil leven.

Charlotte Van den Broeck is in Turnhout opgegroeid. Ze heeft Waagstukken geschreven, een boek waarin ze architecten is achterna gereisd voor wie het verhaal wel klopt: architecten die hebben gefaald en voor wie de fout zo allesomvattend groot werd dat het leven zelf een mislukking werd. Ze kozen voor de dood.

Daarmee heeft Charlotte Van den Broeck een onderwerp gekozen dat gevaarlijk dicht bij haarzelf komt. Want wat geldt voor een architect - dat artistiek onderuit gaan meteen ook persoonlijk tekortschieten is - geldt voor elke kunstenaar. Net als een architect valt de auteur samen met zijn werk. De kunstenaar moet leven met de angst te mislukken en de onhaalbaarheid van het meesterstuk.

 

De onhaalbaarheid van het meesterstuk en de dreiging van de middelmaat zorgen ervoor dat het de meeste dagen totaal onmogelijk is om iets op papier te krijgen, meestal kom ik niet verder dan de vaststelling dat ik het niet kan.

Zaterdag zit Charlotte Van den Broeck aan de Interne Keukentafel om te praten over architectuur, zelfmoord en de artistieke worsteling. Mocht het onderwerp u te dichtbij komen kan u online terecht bij de Zelfmoordlijn. Dat kan ook telefonisch: 1813.

Radio 1 Select