Waarom hebben we zoveel sympathie voor de underdog?

11 februari 2020
© AFP
Groot feest in Zuid-Korea afgelopen weekend omdat het land als underdog de allereerste Oscars ooit binnenhaalde. Groot feest ook bij ons, omdat de Belgian Cats zich kwalificeerden voor de Olympische Spelen. Waarom koesteren we zoveel sympathie voor de underdog? "Het is een heel natuurlijke reflex", zegt sociaal psycholoog Alain Van Hiel, "maar ook eigenbelang speelt hier een rol."

"Als je bij een wedstrijd de underdog steunt, valt het altijd mee", zegt Alain Van Hiel in 'De Wereld van Sofie'. " Als je verliest, is het niet erg, daar ging je al van uit. Als je daarentegen wint, is het extra leuk, want onverwacht." Kortom, het is een rationele keuze, een kwestie van kansberekening, om underdogs te steunen.

Wat ook meespeelt, is onze liefde voor doorzetters. "We houden van een team dat het niet op een presenteerblaadje krijgt en hard moet werken." Bovendien blijft de overwinning van een underdog veel langer in het collectieve geheugen gegrift: "Ze is legendarisch en vaak ook heroïsch. Het is zoals de strijd van David tegen Goliath." 

Rechtvaardigheidsgevoel

Maar onze liefde voor de underdog komt ook voort uit een gevoel van gelijkheid en eerlijkheid: "We vinden dat iedereen gelijke kansen verdient, en in dat opzicht verdient een winnaar het om af en toe te verliezen." 

Last but not least is de underdog ook herkenbaar, want uiteindelijk zijn we allemaal wel een beetje ‘underdog’ in een ongelijke maatschappij. "Het geloof in underdogs staat symbool voor het geloof dat iedereen zijn eigen ongeluk of beperkte kansen kan overwinnen." 

Lees ook:

Radio 1 Select