Waarom moet je banger zijn van je eigen gsm dan van een gsm-mast?

19 februari 2018
© Pexels
Een gsm-mast, die ziet niemand graag komen. Maar wist je dat je eigen smartphone meer kwaad kan dan die grote mast?

Straling is er altijd en overal. Het is er ook altijd geweest. Denk bijvoorbeeld aan ‘licht’, wat een natuurlijke straling is. En ondertussen zijn er ook radiogolven, gammastralen en röntgenstralen, enzoverder.

Onder de ionisatiegrens is al die straling niet ioniserend: het kan niet rechtstreeks je DNA aanvallen. De energie in één stralingsdeeltje is immers te klein om dat te doen. 

Alle telecomtoepassingen zitten veel lager dan die ionisatiegrens. Dus ons DNA zal er niet door aangevallen worden, en niet rechtstreeks kanker veroorzaken. Maar als je lange tijd telefoneert, zal de temperatuur in je hersenen toch stijgen met enkele tienden van een graad. Vergelijk het met een lichte koorts, of met een trap oplopen: in dat geval kan je temperatuur licht stijgen.

“De vermogens in deze vormen van straling zijn eigenlijk te klein om één groot effect te hebben op het lichaam. Maar waar we ons wel op moeten concentreren zijn de biologische effecten: bijvoorbeeld het krijgen van hoofdpijn, concentratiemoeilijkheden, niet in slaap vallen,…”

Vandenbosch geeft ook nog even mee dat röntgenstraling wél ioniserend en kankerverwekkend is. (Maar dat is een ander verhaal).

Moeten we nu bang zijn van gsm-masten of niet?

De typische vermogens die uit een gsm-mast komen, vallen best mee: je kan het vergelijken met een oud gloeilampje van 100 Watt. Uiteraard is het vermogen van ons gsm-toestel nog minder dan een gsm-mast, maar: we houden zo’n toestel wel heel dicht bij ons hoofd. Een gsm-mast daarentegen staat heel wat verder weg. En Vandenbosch benadrukt: “Afstand is het cruciale gegeven bij straling”.

Stralingshygiëne

Hoe kunnen we die straling nu inperken? Guy Vandenbosch zelf past stralingshygiëne toe. Hij gebruikt zijn gsm alleen wanneer het nodig is bijvoorbeeld. Hij belt niet urenlang, en gebruikt zijn vaste telefoon wanneer het kan.

Hij pleit ook voor het Alata-principe: “As low as technically achievable”. Dat wil zeggen dat we de voordelen van de technologie wel moeten omarmen, maar de nadelen - zoals de straling - minimaliseren, zodat het systeem nog net werkt. Maar dat is een politieke beslissing.

Lees ook:

Lijst van artikels

Bekijk meer video's van de Universiteit van Vlaanderen op vrt.nu