"Waarom zoveel warmte aan een scheidend stel en zoveel kou aan vermiste transmigranten?"

23 januari 2020
14 transmigranten probeerden dinsdag vanuit De Panne het Verenigd Koninkrijk te bereiken. Maar tijdens hun poging liep er iets mis waardoor ze terug naar land moesten zwemmen in het ijskoude zeewater. Ook deze week: Koen Wauters en Valerie De Booser gingen uit elkaar. En de reacties op die twee nieuwsberichten waren heel verschillend merkte Bas Birker op. Lees, of beter, beluister Bas zijn middagjournaal hieronder.

Liefste landgenoten,

ik moest even wachten tot mijn initiële woede was gaan liggen. Soms is het beter om even te zwijgen en na te denken over je standpunt. Als meer mensen dat zouden doen, was de wereld een betere plek. Dan had Joke Schauvliege niet het stempel ‘paranoïde’ en bestond Temptation Island niet.

Een stroom aan even smaakloze als zinloze reacties overspoelden de asociale media

Ik dacht een paar dagen na, vormde een mening, en kwam erachter dat ik nog net zo boos was als op het moment dat ik hèt nieuws van de week vernam. De feiten: er gebeurde een tragische ramp met een paar gestrande gelukszoekers die denken dat ze elders een betere toekomst hebben. Een stroom aan even smaakloze als zinloze reacties overspoelden de asociale media. En de kinderen betalen de rekening. U hoort het goed. We moeten praten over de scheiding van Koen en Valerie.

Ik las het nieuws op hln.be. Zoals het een fatsoenlijk medium betaamt hebben ze daar een Clouseau-watcher met toegang tot exclusieve nieuwtjes zodat er tot op vandaag een vijfluik over het reilen en zeilen van de zanger en de verleidster te lezen is. Ramptoerist als ik ben, struinde ik het internet af op zoek naar lezersreacties. Ik zette me schrap voor ‘zangers zijn niet te vertrouwen’, ‘vuile scheefpoepers’ en ‘dat krijg je als je in de trucs van temptationtrutten trapt’.

Het was begrip en medelijden wat de klok sloeg

Maar niks van dat. Het was begrip en medelijden wat de klok sloeg. ‘Zonde dat het sprookje uit is’, ‘het was zo’n mooi koppel’ en ‘in deze moeilijke tijd wensen we vooral veel kracht aan de kinderen.’
Het verbaasde me. Hoe kan typend Vlaanderen zoveel medeleven tonen voor een zanger die in 2006 zijn laatste nummer 1 hit had en een glamourmodel uit een programma dat anno 2020 als ronduit marginaal te boek staat.
Waarom geven we zoveel warmte aan een scheidend stel en zoveel bittere kou aan vermiste transmigranten zonder bootje?

Waarom geven we zoveel warmte aan een scheidend stel en zoveel bittere kou aan vermiste transmigranten zonder bootje?

Ja. Dat is een retorische vraag. Koen en Valerie zijn Vlaams. Transmigranten zijn bruin. Dus ook al zijn ze slechts op doorreis en daarmee asielzoekers die per definitie weer weggaan zonder onze banen, vrouwen en dop in te pikken, ze zijn niet van hier. En dus verdient het showbizzkoppel een zesdaags ‘in memoriam’ voor hun huwelijk en de vluchteling twee artikelen, onderschreven door wat er in het doucheputje achterblijft als je het haar verwijdert.

‘Ook voor Zita en Nono breekt zware periode aan’, kopt Het Laatste Nieuws. Inderdaad, Clouseau watcher, loodzwaar. Maar het is niks vergeleken met stranden aan de Belgische westkust, omdat je ouders jou een beter leven gunnen dan zij hebben gehad. Weet je wat loodzwaar is? Doorweekt ontwaken onder een natte krant die kopt dat het sprookje over is. Ik zou ook naar Engeland vluchten.

Radio 1 Select