"The War on Drugs is a holocaust in slow motion."

12 maart 2016
In 1971 startte Richard Nixon de War on Drugs. Wat hebben 45 jaar zero tolerance nu eigenlijk opgeleverd?

De voorbije 45 jaar zijn meer dan 45 miljoen Amerikanen gearresteerd voor drugsdelicten. De gevangenissen zitten overvol. En wat is resultaat? Nog nooit waren er zoveel verslaafden. De drugs zijn goedkoper, gevaarlijker en makkelijker verkrijgbaar dan ooit tevoren. Kortom: een ramp.

Fortuinen heeft die War on Drugs gekost en de gevolgen zijn desastreus. “A genocide in slowmotion” zo noemt iemand het in de documentaire ‘The House I Live in’ van Eugene Jarecki. Een genocide waar veel mensen rijk van worden. "You have to understand The War on Drugs has never been about drugs." Repressie is Big Business. En ook al lost het niks op, je kan er wel verkiezingen mee winnen.

Waar is het fout gegaan? En wat is het alternatief? Daar gaan we het zaterdag over hebben met professor Tom Decorte, hoofddocent Criminologie van het Instituut voor Sociaal Drugsonderzoek van de UGent.


 

Nu beluisteren? Klik hieronder. Downloaden? Hier rechtsklikken en Opslaan als...