"Wat een vloek dat sommigen glutenintolerantie verengen tot een modeverschijnsel"

13 januari 2017
Gisteren hoorde Valéry Lesage een vrouw vertellen dat ze zich stoorde aan 'zogezegde' allergieën en intoleranties in voeding. In 'de minuut' van Hautekiet legt ze uit dat het niet zomaar een modeverschijnsel is.
Dat het een modeverschijnsel zou zijn. Ja, akkoord, maar niet helemaal. Scheer alsjeblieft niet al de ‘glutenintoleranten’ over dezelfde kam. Dat is bijzonder unfair en bovendien trap je er geweldig mee op mijn tenen.
Ik ken geen zogezegde intoleranten. Wie ik wel ken is een echte. Mijn eigen dochter van acht. Voor haar vier jaar was zij ‘een kleine eter’. Wat wij niet wisten, was dat ze permanent met buikpijn leefde. En ja, er klopte iets niet met haar stoelgang. Ok, geen details. 
Dat het vroeger niet bestond. Wees gerust, het bestond ‘toen’ ook, maar in mindere mate. Mensen hadden ‘toen’ ‘last van hun darmen’. Het werd nog niet vastgesteld. De wetenschap evolueert, weet u wel…
En bovendien waren gluten nog niet zo alomtegenwoordig in onze voeding want de huidige consument wil het toch zo lekker smeuïg. 
Mijn tenen krullen wanneer ik mensen hun bekrompen mening hoor geven, gebaseerd op populistische praat van bij de kapper. 
Wat een zegen dat restauranthouders dat gat in de markt vonden en glutenvrije voeding op de kaart zetten en dat de frituur in het nabijgelegen dorp glutenvrije snacks aanbiedt, gebakken in het juiste vet. 
En wat een vloek dat sommigen glutenintolerantie verengen tot een modeverschijnsel. Hierdoor worden diegenen die ècht intolerant zijn, al te vaak met een scheef oog bekeken.