"We hadden een totaal andere manier van werken, daar botste het dan ook"

27 oktober 2018
Belgodyssee? Dat zijn 8 Vlaamse en 8 Franstalige studenten die samen reportages maken. Dit jaar gaan die reportages over de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Ook Marie Reynaert en Arnold Delaroche grepen hun kans. Maar de samenwerking verliep niet zo vlot als Marie gehoopt had.

Arnold en ik vormen samen het tweede duo voor Belgodyssee 2018. Tijdens de fotosessies en de ontmoeting leken we het wel te vinden. Het avontuur begon enkele weken later en ging niet zo vlot als ik gehoopt had.

We kozen voor artikel 23. ‘Iedereen die werkt heeft recht op een leefbaar loon’, staat er geschreven. Maar in werkelijkheid is dat niet altijd zo.

Iedereen denkt dat wanneer het over mensen in armoede gaat, het daklozen zijn of mensen die niet werken. Niets is minder waar, er zijn een groot aantal mensen die niet rondkomen ondanks een fulltime job.

De eerste twee dagen spraken we steeds af in een gezellig cafeetje in Brussel. Hij had het volle vertrouwen in het vinden van contactpersonen, terwijl ik eerder mijn twijfels had. En ja hoor, Arnold had al snel twee contacten te pakken, terwijl ik nog steeds op zoek was. De invalshoek van ons verhaal was voor mij nog altijd niet duidelijk. De taalbarrière maakte dit extra moeilijk.

Ik had het gevoel dat ik iets fout deed, want ik kreeg niemand te pakken.

Toen bleek dat ik al twee dagen verkeerd zocht. Ik dacht dat we specifiek iemand moesten vinden die werkte aan een minimumloon. Maar uiteindelijk was de bedoeling iemand te vinden die werkt en niet rondkomt. Voor Arnold was dit allemaal hetzelfde, terwijl dit voor mij een groot verschil was. We hadden een totaal andere manier van werken, daar botste het dan ook. Na enkele paniekerige telefoontjes naar mijn docent, pakte ik de draad weer op. Want nog geen twee uur later had ik drie contactpersonen te pakken. 

De dagen erna gingen Arnold en ik naar een optocht tegen armoede en deden we verschillende interviews. Sfeergeluiden in Gent waren perfect voor onze reportage. Tijdens het interview werd ik overspoeld door drie aangrijpende verhalen. Jammer genoeg mag de reportage maar drie minuten duren, dus was er maar plaats voor één. De getuigenissen hebben mij wakker gemaakt, want armoede wordt nog steeds te weinig aangepakt.

Voor mij was Belgodyssee een leerrijke ervaring met vallen en opstaan. Maar ook de beste manier om een verhaal te vertellen dat dringend beluisterd moet worden.

Beluister de reportage:

Lees ook: