"Werkdruk mag nooit een excuus zijn voor fixatie"

13 december 2016
Drie personeelsleden van het OCMW-rusthuis in Aalst zijn ontslagen omdat ze een demente vrouw die dreigde weg te lopen, hadden opgesloten in een ijzeren kooi. Voor OCMW-voorzitter Sarah Smeyers (N-VA) is ontslag op staande voet de enige gepaste sanctie. Een ernstig incident dus. Xavier Taveirne praatte daarover met Jurn Verschraegen van het Expertisecentrum Dementie Vlaanderen.

"Een fixatie is per definitie eindig"

Volgens Jurn Verschraegen is dit geval eerder uizondering dan regel. Wat wel pijnlijk duidelijk wordt aan de hand van dit vooral, is dat de voorziening geen (anti-)fixatiebeleid heeft:

"Soms kan het, tijdelijk, een goed idee zijn om iemand te fixeren, of vast te maken. Bijvoorbeeld wanneer een dementerende een heupfractuur heeft en dat niet meer weet. Maar voor alle duidelijkheid: het is vaker een probleem dan een oplossing."

"Best vertrek je vanuit een mensgerichte visie.", zegt Verschraegen, waarbij men ervan uit gaat dat fixatie niet kan. Daarbij moet men steeds nagaan of een bepaalde handeling nuttig is of niet. Een fixatie is ook per definitie eindig. 

Persoonsgerichte zorg

Verschraegen is niet akkoord met de stelling dat fixatie soms de enige oplossing is, omdat de werkdruk te hoog zou zijn. Hij zegt dat mensen vooral moeten opgeleid worden tot goede hulpverleners, vanuit het principe van persoonsgerichte zorg, waarbij men kijkt naar de levensgeschiedenis van iedere oudere en een allesomvattend zorgbeleid opzet. 

Dat is een uitdaging, voor elk zorgcentrum 

De klachten rond fixatiebeleid komen doorgaans slechts sporadisch binnen bij het Expertisecentrum Dementie Vlaanderen. Maar het blijft wel belangrijk om te blijven inzetten op fixatiebeleid, net zoals de Vlaamse overheid inzet op beleid rond doorligwonden.