Afel Bocoum - Lindé

14 september 2020
In 2002 raakte Damon Albarn, frontman van Blur en Gorillaz een beetje uitgekeken op de Britpop en trok naar Mali om te gaan jammen met lokale muzikanten, waaronder Afel Bocoum, toen al een grote naam in zijn thuisland. De vriendschap en wederzijds respect zijn gebleven en nu, 18 jaar later, werkt Albarn opnieuw met Bocoum samen op diens album 'Lindé'.

Voor alle duidelijkheid: verwacht geen tweede 'Mali Music', het album waar Damon Albarn destijds mee naar huis kwam. Hier geen cross-over-experimenten en soundscapes, geen Albarn op melodica omringd door Malinese muzikanten en ook geen Albarn die mijmerend yeah yeah yeah zingt zoals toen. Voor deze plaat zat Damon in de studio in Bamako enkel achter de knoppen als producer, samen met die andere wereldmuziek-tovenaar Nick Gold (van o.a. Buena Vista Social Club).

Afel Bocoum (65 ondertussen) speelde als jonge knaap van 13 al de desert blues bij de grote Ali Farka Touré en ging daarna solo. Hij werd een gerespecteerde naam in zijn vaderland en dankzij “Mali Music” leerde ook de rest van de wereld hem kennen.

'Lindé', wat verwijst naar een mooi stukje wilde natuur in het dorp uit Afel Bocoums jeugd, is een rechttoe rechtaan Afrikaanse plaat in een topproductie. Lokale instrumenten als de kalebas en de kora krijgen het gezelschap van gitaren en de trombone. Heel mooi en typisch zijn de meerstemmige vraag-en-antwoord-koortjes.

Producers Albarn en Gold blijven trouw aan de sound van Mali, maar durven ook de reggae- en dub-toer opgaan en maken subtiel uitstapjes naar meer Westers aandoende elementen. Voor een paar songs, o.a Fari Njungu (let op de begintonen!) mocht zelfs Joan Wasser (Joan as Police Woman) langskomen als violiste. De onlangs overleden Nigeriaans-Franse Afrobeat-pioneer Tony Allen deed mee op drums. En dat zijn nog maar een paar namen van de meer dan 30 topgastmuzikanten uit Mali en andere landen, die op de credits van het album te vinden zijn.

Afel Bocoum zingt de 11 songs in de lokale moedertaal, maar smokkelt hier en daar ook Frans binnen, zoals in de vrolijke single Avion. Gelukkig zijn er vertalingen van de teksten voorzien, zodat we weten, dat veel liedjes over politieke en andere problemen in Mali gaan, maar ook dat er heel veel hoop en optimisme in zit.

Het repetitieve en hypnotiserende karakter van 'Lindé' en de lekker lange nummers (weinig songs onder de vier minuten) passen perfect bij deze Indian Summer-dagen. Je voelt het woestijnzand zo tussen je tenen glijden en zeer dansbaar is het plaatje ook al.