Andy Shauf - The Neon Skyline

3 februari 2020
Andy zit met zijn vriend Charlie aan de bar en praat over zijn ex Judy die weer in de stad is. Andy is de Canadese singer-songwriter Andy Shauf en de bar is de werkelijk bestaande ‘Skyline’ in Toronto. Of Charlie en Judy ook echt zijn, weten we niet. Maar je gelooft het wel na ‘The neon skyline’.

We vergaten jonge moeder Claire nog en bartender Rose. ‘The neon skyline’ luistert als een kortverhaal, waarvan Andy Shauf de karakters met meesterlijke dialogen neerzet. In elf melancholische tracks neemt hij ons dertien uur lang mee door zijn leven. Die verspilt hij grotendeels in de ‘Skyline’, mijmerend over Judy en het leven. Spoiler alert: Judy duikt aan het einde zelf op. Extra spoiler alert: verwacht geen happy end.

Zoals op zijn vorige plaat, ‘The party’ (ook helemaal over één feest), speelt Andy Shauf alles zelf. Drums, gitaar, bas, toetsen en (heel aanwezig) klarinet. In zijn bio lees je dat hij vroeger christelijke pop-punk maakte. ‘The neon skyline’ is christelijk noch punk. Denk eerder aan een songsmid genre Paul Simon die met de tongue-in-cheek van Randy Newman en de hemelse stem van Harry Nilsson in zijn songs op zijn Bruce Springsteens alledaagse mensen tot memorabele personages verheft.

In single Living room vertelt Claire hoe ze als kind een tekening voor haar vader had gemaakt en dat hij zei dat ze die maar aan haar moeder moest laten zien omdat hij moe was. Nu is ze kwaad op zichzelf omdat ze vandaag haar zoontje op dezelfde manier teleurstelde. Hoeveel zangers schrijven over zo’n tegelijk gewoon, herkenbaar en hartverscheurend onderwerp?!?

Als Andy zijn ex Judy in Try again opnieuw ontmoet, schets hij met een misverstand in vier zinnen een wereld van emoties tussen hen. She puts her hand on the sleeve of my coat. She says "I've missed this,". I say, "I know, I've missed you too". She says, "I was actually talking about your coat".

'The neon skyline’ is mooi. 'The neon skyline’ is magistraal als je er een tekstvel naast legt.

Radio 1 Select