Arsenal - ‘The rhythm of the band’

3 mei 2021
Arsenal speelt al een dikke twintig jaar op het hoogste niveau in België en zag bijgevolg het publiek exponentieel groeien. Van Estupendo over Melvin en Lotuk tot Amplify; de waslijst aan hits die Hendrik Willemyns en John Roan doorheen de jaren scoorden is bijna niet meer bij te houden. Na ‘In the rush of shaking shoulders’ in 2018 verdween de band stilletjes uit de schijnwerpers, om nu met ‘The rhythm of the band’ door de grote poort terug te keren.

Arsenal keert anno 2021 niet enkel terug met nieuwe muziek, maar ook met een gelijknamige fictiereeks op Canvas, vakkundig in elkaar gestoken door Hendrik Willemyns. Alsof dat nog niet genoeg is, zal de band dat allemaal bij elkaar gieten tijdens een show in de Lotto Arena later dit jaar. Het splinternieuwe ‘The rhythm of the band’ lijkt alvast perfect op te gaan in de discografie van het duo: een reis rond de wereld, met zwoele beats en heel wat catchy melodietjes.

De reisorganisator met dienst heet voor deze plaat Felix Machtelinchx (die je kan kennen van Tin Fingers). Met Animal trekt hij – in het Frans – de trip op gang richting het Oosten. Begeleid door zwoele disco-achtige beats knalt Arsenal ‘The rhythm of the band’ op gang, om dan meteen verder te feesten op The rise & fall. Hierop maakt Paulien Mathues haar intrede. De winnares van het tweede seizoen van The Voice van Vlaanderen fungeert al sinds enkele jaren als zangeres bij de band en weet ook nu haar stempel te drukken. Euforie met een vleugje mysterie: het belooft een fijne reis te worden.

Eenmaal aangekomen wordt het fictiereeks-gedeelte duidelijk. De serie speelt zich af in de Chinese stad Chongqing. Een drukke stad zo blijkt, want op Wanderer worden we eerst bedolven onder het getoeter van auto’s, waarna de typische Arsenal-bassen het nummer op gang knallen. De chaotische Chinese straten worden omgetoverd tot een donkere discotheek, waarin je zweterig tegen elkaar kan dansen, alsof het coronavirus nooit bestond.

Eenmaal uit de discotheek, lijkt het alsof we door een wormgat in een of andere nachtelijke, zwoele jungle zijn gevallen. De spanning begint al een beetje te stijgen dankzij Tensión, maar het tafereel wordt pas echt duidelijk als je alle krekels effectief hoort tsjirpen. De donkere bassen en mysterieuze synths laten het nummer daarna openbloeien tot een exotische zonsopgang waar zelfs de aapjes van kunnen genieten. Dat wordt bevestigd door het minutenlange gekrijs van menig oerwouddier waarmee Little shaman club op gang wordt getrokken.

Eenmaal de nacht definitief voorbij is, komen we aan in Eling park, de eindbestemming van de reis. Daarop klinkt Arsenal opnieuw zijn vrolijke zelf, dankzij de zomerse melodietjes en fijne synths. In de serie gaan John Roan en Hendrik Willemyns op zoek naar de betekenis van muziek, en dat is op een manier zeker hoorbaar aan de plaat. ‘The rhythm of the band’ heeft af en toe wat weg van een soundtrack, maar dat zorgt er op zijn beurt dan ook weer voor dat klank en beeld vlekkeloos in elkaar overvloeien. Arsenal is een wereld op zich, waarin alles in elkaar overvloeit. Geen album zonder serie, geen serie zonder album.

Beantwoord onderstaande vraag en maak kans om het album te winnen.

Door corona kan het enige tijd duren voor de winnaars hun exemplaar opgestuurd krijgen.