Black Box Revelation - Tattooed smiles

29 oktober 2018
Op 'Tattooed smiles', hun vijfde, slaat Black Box Revelation nieuwe wegen in. Let op, de centrale highway van blues en rock blijft dezelfde, maar we horen deze keer wel een band die zijwegen durft in te slaan.

Er zijn orgels te horen op de nieuwe Black Box Revelation, en voor het eerst in hun carriere ook strijkers én een Franstalige rapper, met name Roméo Elvis. We horen een band die subtieler te werk gaat, persoonlijker durft te zijn in de teksten, en algemeen volwassener uit de hoek komt. 

De puberjaren lijken voorbij, meer nog, er wordt al eens gesakkerd op het lichaam dat met ouder worden niet meer zo goed meewil (Damned body), of op de 9 tot 5 job waar een mens na zoveel jaar in vastgeroest raakt (Mama call me, please). De jongens voelen zich ook te oud om nog tijd te investeren in relaties waar je niet echt in gelooft (Bur-bearing heart’). Het afscheid van zijn grootouders liet zanger Jan Paternoster met een paar vragen achter, dus stelt hij ze op deze plaat aan surrogaat-opa Seasick Steve (Built to last). 

Er is een ode aan saaiheid, en de kunst van je vervelen (Lazy St). Maar bovenal gaat de plaat over de liefde. Verloren liefde (Yellow belly), maar ook het nieuwe blije geluk, dat hij vond in de armen van Stubru-presentatrice Eva De Roo (Kick the habit). Doordat we zo jong zijn begonnen, hebben we al een hele geschiedenis achter ons, maar toch zijn we nog jong genoeg om het beste vóór ons te hebben, zegt Jan Paternoster. 

Nog beter dan 'Tattooed smiles'? Daar kijken we naar uit!