The Bony King of Nowhere - Silent days

1 oktober 2018
De stilte was een belangrijke factor tijdens een donkere periode, zegt Bram Vanparys. Daarom heet de nieuwe plaat van zijn band The Bony King of Nowhere ‘Silent days’.

Na zijn Amerikaanse avontuur (de vorige cd 'Wild flowers' werd opgenomen in Chicago met Amerikaanse muzikanten) keerde Bony King Bram Vanparys terug naar de Vlaamse boerenbuiten: hij ging in een caravan wonen op het platteland. Maar een natte herfst en een harde winter later, bleek de romantiek daarvan toch tegen te vallen. Temeer omdat hij aan die periode ook een gebroken huwelijk overhield.

Die breuk is de kern van de plaat, nagenoeg alle nummers gaan erover. Maar verwacht daarom niet dat de knokenkoning vervalt in triest geneuzel of zelfbeklag. Deze plaat mag dan wel melancholisch van teneur zijn, ze klinkt ook erg groots. Het is een rockalbum in de stijl van The War On Drugs of The National. "Ik probeerde Radiohead en Bob Dylan op deze plaat te verzoenen," zegt hij zelf. "Ik was meer dan ooit op zoek naar mijn eigen taal, zowel qua klank als qua teksten." Die teksten zijn opvallend direct en eerlijk. We horen een man die worstelt met vragen, spijt en schuldgevoelens, maar die zich tegelijk ook neerlegt bij zijn situatie.

Het geldt algemeen als regel dat break up platen vaak de beste zijn, en daarop is 'Silent days' van The Bony King of Nowhere absoluut geen uitzondering. Topplaat.

Beluister het album op Spotify: