Damon Albarn - The Nearer The Fountain, More Pure The Stream Flows

15 november 2021
Damon Albarn (zeg elbarn, niet oolbarn) is een van de meest interessante en veelzijdige muzikanten ooit. We leerden hem kennen als maker van lichtgewicht popdeuntjes bij Blur. Zijn tweede soloplaat nu staat daar mijlenver vanaf.

Hoewel, zo lichtgewicht waren die popdeuntjes niet bij Blur: wie dieper luisterde ontdekte onderliggende laagjes. Deze gasten konden wel meer dan perfecte popliedjes schrijven. Dat bleek eens te meer toen de band er in 2003 mee ophield en Damon Albarn de aanvankelijk virtuele band Gorillaz verzond. Twee decennia al maakt hij daarmee een perfect huwelijk tussen rock, hiphop, electronica en what have you, niet zelden met features uit Albarn zijn onschatbaar adressenboekje: Fatoumata Diawara, Robert Smith, Beck, Grace Jones, Elton John, Lou Reed, De La Soul, to name a few. En tussendoor ging hij ook nog in zee met Clashbassist Paul Simenon en de intussen betreurde superdrummer Tony Allen in The Good, the Bad and the Queen.

Alsof dat nog niet genoeg was vond Albarn af en toe nog de tijd voor soloplaten. Af en toe, want 'The nearer the fountain, more pure the stream flows' is nog maar zijn tweede. Met een lange aanloop. De inspiratie kwam van IJsland, waar Albarn al sinds de Blur-hoogdagen een huis heeft, net buiten Reykjavik. In januari 2020 nam hij in Londen met 15 klassieke muzikanten de basistracks op en ze zouden er snel mee op tournee gaan. En toen kwam corona. De tapes en de tournee gingen de kast in.

Een jaar later diepte Albarn de opnamen weer op. Van de ruwe takes maakte hij dromerige melodieën. Bij wat oorspronkelijk een instrumentaal werk moest worden schreef hij gaandeweg teksten. Of zoals XTC het ooit verwoorde in het nummer No language in our lungs: "I would have made this instrumental, but the words got in the way". Maar goed ook, want Albarn is niet alleen een straffe muzikant en een sterke denker, maar ook gewoon een goeie zanger.

'The nearer the fountain, more pure the stream flows' is geen gemakkelijk behapbare popplaat, er zit behoorlijk wat experiment in, maar Albarn weet een mooi evenwicht te vinden tussen moeilijk en makkelijk. Wat een bijzonder interessante muzikant is dit toch!