Dan Auerbach - Waiting on a song

29 mei 2017
Voor de hoesfoto van 'Waiting on a song', zijn tweede solo-album, vleide Dan Auerbach zich met gitaar op een tapijt van herfstbladeren. Vreemd verdord decor bij een plaat die de zomerse belofte van zijn single ‘Shine on me’ inlost. Zo klonk de zon toen je ouders hun toekomst voor zich hadden. En buiten naar hun transistor luisterden.

Niet dat je bij The Black Keys nooit aan vroeger denkt. Maar zo retro als op ‘Waiting on a song’ maakte Dan Auerbach het met zijn band niet eerder. Songs van voordat de mens stampende drums en opzwepende riffs uitvond. Waarvan hij trouwens met zijn razend populaire groepje zelf gretig profiteerde. Maar solo moest het dus anders.

Omdat Dan Auerbach tegenwoordig in Nashville woont. Een stad waarin de muziek soms lijkt stil te staan. Vergeven van de levende legendes. De baas van The Black Keys lokte Duane Eddy naar zijn huisstudio en John Prine, ken je die nog? Mark Knopfler passeerde voor een solo. Maar vooral: Auerbach schudt op ‘Waiting for a song’ een serie onbespoten nummers uit zijn mouw waarvoor ze hem in een ander tijdperk hadden opgesloten in The Brill Building. Alsof hij er echt maar op te wachten heeft.

Geen plaat die dit jaar hoger scoort op het criterium ‘neuriebaarheid’. Zo opgetogen dat wij hem voorschrijven in de behandeling van een stevige burn-out. Hetzelfde blije gevoel dat je dertig jaar geleden overviel bij het opduiken van The Traveling Wilburys. Voor uit de versleten luidsprekers van je favoriete vintage-store. Zelfs het weer sluit zich aan bij ons album van de week.