De Mens - Broers

14 maart 2022
De Mens bestaat dertig jaar. Geen taart om dat te vieren, maar een hele resem optredens én een nieuwe plaat: ‘Broers’.

In 1992 debuteerde De Mens met het album: ‘De Mens’. De rockgroep uit Vlaams-Brabant gaf er meteen een lap op met nummers als 'Irene' en 'Dit is mijn huis'. Een huis dat eens het gemetseld was, nooit meer tegen de grond gegaan is. Er werd enkel bijgebouwd met albumklassiekers als ‘Wil je beroemd zijn?’ (1996), ‘Liefde’ (2001), ‘Blond’ (2003) en ‘Nooit genoeg’ (2015). Op een paar renovaties na, zoals de intrede van toetsenist David Poltrock, is de groep al die tijd onveranderd gebleven en onverminderd blijven doorgaan. Weinig bands houden het zo lang vol als De Mens, en zeker niet met een continue productiviteit, een toenemend livesucces en een groeiende aanhang.

Dertig jaar samen bouwen aan een heuse muziekcarrière moet wel een speciale band geschapen hebben tussen bandleden Frank Vander linden, Michel De Coster, Dirk Jans en David Poltrock. “We zijn meer dan vrienden en minder dan vrienden. Het is moeilijk uit te leggen”, zegt zanger Frank Vander linden daarover. Vandaar de albumtitel ‘Broers’, een ode aan hechte vriendschap en broederschap.

De nieuwe plaat bevat alles wat van De Mens verwacht kan worden. Stevige, energieke rock met vlijtige solo’s en weldoordachte teksten waar nu en dan een levensles in verwerkt zit. “Wie we zijn is niet belangrijk. Hoe we zijn dan weer wel”, luidt het in 'Onder de zon'. In 'Tijd is een raket' gaat het zo: “Vruchteloos is elk verzet. Vergeet maar je kalender en veeg je tranen weg. Tijd is een raket.” Het is een nummer met wijsheid dat bovendien moeiteloos mee gescandeerd kan worden van begin tot eind. De muziek van De Mens blijft, zoals gewoonlijk, genadeloos hangen.

Hoewel volledig onbedoeld heeft ook corona ingang gevonden op ‘Broers’. Waar is de liefde? getuigt daarvan. Een krachtig nummer waar de knaldrang en huidhonger vanaf druipen. 'Bedanken' daarentegen zal hoogstwaarschijnlijk niet alleen voor de gezondheidszorg bedoeld geweest zijn: “Ik wil je bedanken voor een dag als geen ander met jou erbij.” Na dertig jaar zijn de heren precies wat sentimenteel geworden, en terecht. Dertig kaarsjes uitblazen is niet niets.