Eefje de Visser - Bitterzoet

28 januari 2020
Bitterzoet is een inheemse plant uit de familie van de aardappel, tomaat en paprika. Eet haar felrode bessen toch maar niet op, want die zijn flink giftig. Misschien wil de Nederlands-Gentse Eefje de Visser ons iets zeggen door haar nieuwste album 'Bitterzoet' te noemen.

Maar misschien zit er geen botanica in Eefje de Visser en vond ze gewoon de contradictie in dat woord zo mooi passen bij de melancholische liedjes op haar vierde album. Na beluistering snappen wij het helemaal.

Op 'Bitterzoet' staan 13 verleidelijk mee-wiegbare songs, met een soms verraderlijk eerlijke inhoud over het wel en vooral het wee in relaties, over de pijn van het zijn en het eindeloos geanalyseer van gedachten en gevoelens.

Op haar vorig album 'Nachtlicht' (2016) was Eefje al gevallen voor de wonderen van de elektronica, die ze goed gedoseerd haar liedjes liet binnensluipen. Op deze plaat zijn de synths nog prominenter aanwezig. Er zijn zelfs geen akoestische drums meer te bespeuren. Elektronisch, ja, maar toch intiem en allesbehalve kil. “Muziek moet een beleving zijn, waarbij de tekst verhuld aanwezig is”, zegt Eefje ergens in een interview. Daar heeft ze naar gewerkt.

Dwarrelende soundscapes, waarin je Eefje hoort zingen vanuit een dikke, warme mist, worden afgewisseld met soms dreunende dansbare beats, die telkens weer onderbroken worden, net als je de maat te pakken hebt. Niet voorspelbaar, niet doordeweeks, die Eefje. De titeltrack, het mooie, weemoedige Zwarte zon en recent nog Oh werden al vooruitgeschoven als singles. Als die nu al op je lijstje met liedjes van 2020 staan, zal je dit album graag omarmen als bitterzoete soundtrack bij het voorjaar. 

Op maandag 10 februari 2020 komt Eefje de Visser een Radio 1-sessie spelen in de Marconistudio.

Beantwoord onderstaande vraag en maak kans om het album te winnen.

Lees ook:

Radio 1 Select