Jasper Erkens - Limbo Terminal

26 april 2021
Jasper Erkens gaat al een dikke tien jaar mee in de Belgische muziekindustrie. In 2008 moest hij als vijftienjarige enkel Steak Number Eight (Stake) voor zich laten gaan in Humo’s Rock Rally, maar de carrière van de Diestse tiener kwam wel meteen van de grond.

Sindsdien bracht de singer-songwriter twee albums uit, speelde hij in het voorprogramma van Adele en verhuisde hij op haar aanraden naar Londen. Tegenwoordig heeft Jasper Erkens het Verenigd Koninkrijk alweer ingeruild voor Amsterdam, met het splinternieuwe ‘Limbo terminal’ als recentste wapenfeit.

Tijdens de afgelopen lockdownperiode hield Erkens zich dus bezig met dat wat hij het liefste doet: muziek maken. Helemaal alleen sleutelde hij aan zijn derde studioalbum, dat hij overigens ook zelf produceerde. Vijftien nummers lang dompelt de singer-songwriter de luisteraar onder in een dromerige wereld, waarin klassieke instrumenten en elektronische toetsen hand in hand gaan.

Als er al een rode draad is in ‘Limbo terminal’, dan zijn het de gigantisch veel invloeden die eraan te pas komen. Al vanaf Weigh me down wordt duidelijk wat we kunnen verwachten van Jasper Erkens: een mix van zijn oude sound, aangevuld met elektronica, r&b-, jazz- en popinvloeden en daarbovenop nog van alles en nog wat. Een constante is wel een zekere vintagesound, die we meestal krijgen in de vorm van synths.
Zo nu en dan kleurt Jasper Erkens even buiten de lijntjes en krijgen we een rauwere, stevigere versie van de artiest te horen. Zo zit er in Guilt trippin’ heel wat power verstopt, maar gaat de man nooit helemaal over de schreef. Het blijft op ‘Limbo terminal’ dus allemaal heel toegankelijk, zeker als hij op Isolate urself die rauwe gitaren doortrekt. Live zullen dit ongetwijfeld de energiebommetjes van de set worden, maar voorlopig zullen we het nog even met de ietwat gepolijste albumversie moeten doen.

Als de gitaren niet hoog spel spelen, is het de elektronica die het voor het zeggen heeft. Zo bloeit We’re alike heel fijn en euforisch open en is Your words (not mine) het zonnetje van de plaat, waarmee Jasper een glimlach op je gezicht tovert. Als tegengewicht van al die vrolijke zonneschijn, pakt Jasper het ook een aantal keer ietwat donkerder aan. Zo voeren de bassen het woord op True love en klinkt Twentyfourseven bijzonder mysterieus.

Op ‘Limbo terminal’ heeft Jasper Erkens dus voor elk wat wils. Doordat er zoveel verschillende invloeden doorheen het album hangen, heeft hij het zichzelf wel een tikkeltje moeilijker gemaakt om alles te laten samenhangen. Toch is de man er aardig in geslaagd om zijn herkenbare sound overal in te verwerken, waardoor hij met zijn derde album zijn horizonten heeft verbreed.