Lucinda Williams - Good Souls Better Angels

1 juni 2020
Wie vijftien Grammy-nominaties op haar naam heeft, waarvan drie gewonnen, is niet de eerste de beste. Wie al meer dan 40 meedraait, samenwerkte met onder meer Bob Dylan, Emmylou Harris en Buddy Miller is dan ook een zwaargewicht. Tom Petty coverde haar werk en Mary Chapin Carpenter scoorde een dikke hit met haar cover van het nummer Passionate kises. De naam achter dit alles is Lucinda Williams.

Lucinda Williams is intussen 67 en heeft nog maar een 15-tal albums uit sinds 1979. Dat zegt een en ander over haar wispelturige carrière. In het begin maakte ze traditionele country 'n bluesplaten, die matig ontvangen werden door zowel de radio, de pers als het publiek. In 1988 maakte ze wel haar punt met het album 'Lucinda Williams', waarop de doorbraaksong Passionate kisses stond (een paar jaar later dus die hit voor Marcy Chapin Carpenter). Het album leverde Williams haar eerste Grammy-nominatie op, maar het is de cover van Carpenter waarmee Williams haar eerste Grammy won, die van Best Country Song. Williams werkte traag en het duurde nog eens tien jaar voor ze echt doorbrak met het album 'Car wheels on a gravel road'. Daarmee won ze de Grammy voor beste folkalbum. De derde Grammy, die van Best Female Rock Vocal Performance, kwam er in 2002 met het nummer Get right with God.

Geloofsbrieven genoeg dus, maar Het Grote Succes heeft Lucinda Williams nooit echt gekend, toch niet aan deze kant van de Atlantische Oceaan. De songs waarmee ze hier scoorden waren vooral countryballads of singersongwriter-songs, terwijl haar hardere kant maar matig aansloeg. Of de nieuweling 'Good souls better angels' daar verandering in brengt, zal de toekomst uitwijzen, maar feit is dat dit een van de hardste albums is die ze ooit maakte. Diep geworteld in de blues bovendien. Live on tape opgenomen met Buick 6, de band waar ze al jaren mee toert, een strak geolied powerbliestrio. Gitaar, bas, drums, daar doen we het mee, en hier en daar de akoestische gitaar van La Williams zelf. Hard is ze bij voorbeeld in Bad news blues (slecht nieuws is overal), Pray the devil back to hell (religieuze symboliek), Bone of contention (woede en verontwaardiging) en vooral Man without a soul (hij wordt nergens genoemd, maar je krijgt wel heel sterk de indruk dat het gaat over de Oranje Man in het Witte Huis).

Maar zalven kan ze ook; in Shadows & doubt schenkt ze vergiffenis aan Ryan Adams (?!), in When the ways get dark bezingt ze de vechtlust en in aflsuiter Good souls besluit ze dat er, ondanks alles, toch ook schoonheid te vinden is in dit ondermaanse. Of die schoonheid ook het Oude Continent zal overrompelen is nog maar de vraag, dit klinkt wel erg Amerikaans.

Radio 1 Select