Michael Kiwanuka - Kiwanuka

4 november 2019
Geen inspiratie? Dat denk je wanneer een artiest zijn naam als titel op een album zet. Michael Kiwanuka doet het ook op zijn derde. Maar bij hem is dat trotse ‘Kiwanuka’ boven een portret van Michael in koninklijk gewaad een statement. Waar een heel leven aan voorafging.

Op school in Londen namen leraars niet de moeite om ‘Kiwanuka’ juist uit te spreken. Voor een jongen van Afrikaanse afkomst met een laag zelfbeeld symbolisch voor hoe zijn witte omgeving met hem omging. Zoals de druk van de platenfirma om een Engelse artiestennaam te verzinnen. Anders zouden mensen denken dat hij wereldmuziek maakte. Gelukkig weerstond hij eraan.

Bescheidenheid is niet altijd een deugd. Michael Kiwanuka had twee (ook goede) platen nodig om de zijne definitief van zich af te schudden. Met nummer drie ‘Kiwanuka’ eist hij zelfbewust zijn plaats op. In de muziek en in de wereld. Quotes van activisten verbinden tracks. De productie ademt vrijheid, durf en goesting.

En dan die stem. Er klinkt Bill Withers in door, Otis Redding ook en soms Curtis Mayfield. Nog meer nu zijn songs en arrangementen zich ook aan die illustere voorbeelden kunnen meten. Nog een paar van deze ‘Kiwanuka’s’ en Michael is zelf illuster.

Lees ook:

Lijst van artikels

Radio 1 Select