Stromae - Multitude

7 maart 2022
Stromae, où t’es? Dé vraag die zo lang op ieders lippen brandde, is eindelijk beantwoord. Zijn derde langspeler ‘Multitude’ is er nu en iedereen zal het geweten hebben.

Al van 2013 is het geleden dat ‘Racine carrée’ uit kwam, het tweede studioalbum van Stromae. Het breide verder op het onverwachte wereldsucces van 'Alors on danse' en deed er zelfs nog een schepje bovenop. De hit 'Papaoutai ' werd tot nu toe bijna een miljard keer bekeken op YouTube, de plaat was twee jaar op rij het bestverkochte album in Frankrijk en de bijhorende tournee bracht een kleine twee miljoen mensen op de been. En toen kwam die lange radiostilte.

Stromae is intussen de dansvloer ontgroeid en hunkert met zijn nieuwe album ‘Multitude’ vooral naar de wijde wereld. “World is the new pop”, aldus de maestro. De twaalf nummers op de plaat zijn doorweven van instrumenten en geluiden die de Brusselaar van overal ter wereld importeerde. Vervolgens vermengde hij die zodanig dat het niet meer hoorbaar mag zijn waar al die klanken vandaan komen. “Toen ik het album schreef, heb ik alleen maar naar muziek van elders geluisterd. Muziek uit Turkije, China, Brazilië, muziek van overal. De wereld waarin we leven is divers en dat wou ik weergeven.”

In het nummer 'Déclaration' bijvoorbeeld is een zurna te horen (een soort Turkse fluit), 'La solassitude' bevat een erhu (een Chinese viool) en de charango (Zuid-Amerikaans snaarinstrument) komt voor in 'Mauvaise journée'. “Ik heb daarvoor gespecialiseerde muzikanten van over de hele wereld gevraagd.” Voor de verdere, orkestrale afwerking werkte hij samen met Dirk Brossé en het Belgian National Orchestra.

Stromae opent de plaat strijdvaardig met 'Invaincu', een lied over genezing en heling. “Tant que je suis en vie, je suis invaincu.” Hij zegeviert zijn terugkomst. Naast de paar autobiografische nummers is ‘Multitude’ vooral gevuld met teksten over uiteenlopende personages. De maestro kruipt in de huid van een hoerenzoon in 'Fils de joie', instabiele mannen in 'La solassitude' en 'Mon amour', een depressief en suïcidaal persoon in 'Mauvaise journée' en de onzichtbare mensen in onze maatschappij in 'Santé'. Hij lijkt Rimbauds ‘Je est un autre’ te willen citeren. Dat zou in elk geval albumtitel ‘Multitude’ verklaren.