Trixie Whitley - Lacuna

1 april 2019
Zelfs met een diploma Latijn-wetenschappen, weten we niet hoe je ‘Fourth corner’ vertaalt. Trixie Whitley ook niet. Anders had ze nu een drieluik met ‘Porta Bohemica’ en haar nieuwe plaat ‘Lacuna’. En toch lijken ‘Fourth corner’ en ‘Porta Bohemica’ meer op elkaar dan ‘Lacuna’ op zijn voorgangers.

“Lieve vrienden en fans. Door onvoorziene omstandigheden wordt de release van mijn album uitgesteld. Ik beloof met heel mijn hart dat ik het in 2019 goedmaak”.

Met dat bericht liet Trixie Whitley vorige herfst al wie haar adembenemende passage op Pukkelpop vorige zomer meemaakte nog een seizoen langer op zijn honger zitten. Want in de Marquee zette ze met de halve tracklist van ‘Lacuna’ de deur naar wat haar derde plaat moest worden meer dan op een kier.

Eindelijk dus. “Daar is hem! Daar is hem!”, zou een legendarische voetbalverslaggever juichen. De nieuwe Trixie Whitley. Een nieuwe plaat, maar vooral een nieuw geluid. Waarvoor ze zelf met die memorabele live vuurdoop in Kiewit de verwachtingen hoog spande. Omdat Trixie daar aangaf dat ze een stap zou zetten. Haar gitaar niet zou verbranden, maar een andere plaats geven. Tussen drumloops en synthbeats en allerlei experimentele grooves.

Belgium’s got talent en het woont in New York! ‘Lacuna’ is soul, electro, urban, world, rock, funk en boven alles hypnotiserend en sensueel. Muziek is expressie. Van wat je op geen andere manier kan uitdrukken. Al te vaak moet je er heel wat lagen afschrapen om die kern te vinden. Bij Trixie Whitley zit je er meteen middenin en bovenop. Omdat ze alleen met haar hele wezen kan creëren. Dat ze dat nooit mag verliezen.