Typhoon - Lichthuis

16 november 2020
Wie na zes jaar de hoop had opgegeven voor een nieuw album van Typhoon, kwam begin dit jaar voor een verrassing te staan. Na 'Ogen Dicht', 'Walnootboom', en de hitsingle 'Alles is gezegend', kondigde de Nederlands-Surinaamse rapper begin oktober zijn vierde album 'Lichthuis' aan. In 42 minuten, verspreid over 10 nummers neemt Typhoon ons mee doorheen de opvolger van 'Lobi De Basi'.

Het heeft enorm lang geduurd voor we een nieuw album kregen van Typhoon. In ons interview met hem vertelde hij dat hij lange tijd heeft geworsteld met zichzelf. Het was een zware zoektocht, waardoor het schrijven van nieuwe nummers enorm lastig was. Hij vond de inspiratie voor het nieuwe album (opnieuw) in zijn geloof. Toen hij terug in contact is gekomen met de religie - meer bepaald de manier waarop het gevierd wordt in de Verenigde Staten - is hij stilaan begonnen met het schrijven van de nummers die nu gezamelijk 'Lichthuis' zijn.

Net als zijn voorloper klinkt 'Lichthuis' enorm organisch. Geen elektronische backingtracks te bespeuren, enkel een enorm strakke backingband. Typhoon durft wel meer risico's te nemen en verschillende stijlen te ontdekken. De nummers variëren en wisselen elkaar op het juiste moment af. De aandacht voor zwarte muziek, die al veel aanwezig was op zijn voorloper, vindt opnieuw zijn plaats op 'Lichthuis'. Er is enorm veel soul te bespeuren op het album. Op Aanzoek horen we dan ook gospelzangeres Michelle David in de achtergrond. Toch heeft de jazzy klank van Typhoon geen plaats gemaakt voor zijn nieuw gevonden liefde voor New Orleans. Niemand kan blijven, en voornamelijk Voor het eerst  zijn gevuld met kleurrijke akkoordenprogressies, blazers, en een ontspannen sfeer, maar vinden toch perfect hun plaats op de tracklisting.

Typhoon voelt volwassener aan en durft zijn emoties in het licht te zetten. Het duet Alles OK met Roos Rebergen (alias Roosbeef) komt bijna als geroepen tijdens deze tweede lockdown. Ook op Niemand kan blijven geeft Typhoon ons redenen waarom we zolang hebben moeten wachten op dit album. De harde zinnen "Ik was donker, kwam terug. Ik was alles, voelde niets. Ik bleef niets, wilde niet verder." worden gevolgd door "Geen leugens meer. Dit is hoe ik bidden leerde. Ik hoorde dat je moest huilen om mij. Ik kom terug en dit keer voor ons allebei" Typhoon staat dus sterker in zijn schoenen dan ooit tevoren. Hij bewijst met dit album dat hij niet enkel de opzwepende en feestelijke nummers, zoals we hoorden op 'Lobi Da Basi', kan schrijven, maar een gevarieerde en talentvolle artiest is. Eén die een eerlijk en oprecht album durft neer te zetten, waar velen van ons wellicht troost en inspiratie in kunnen vinden tijdens deze donkere tijden.