Yannick Dangre

1 oktober 2016

Omran

Daar zit je dan, vijf jaar
en met je gezicht vol gruis en grenzen
waar elke Amerikaan en Rus om vecht
boven je pet. Elke dag denk je hen
in stilte omver.

Daar zit je dan, vijf jaar
aan verschrikking in je lijf geschroefd,
maar je kijkt er niet meer van op,
het zijn wij die staren naar onze spijt
omdat je na drie dagen uit onze hersens verdwijnt.

En nog steeds zit je daar te kijken, voel je
hoe bommenwerpers warm en koud blazen
in je hart, hoe regeringsleiders hetzelfde doen
en miljoenen mensen vluchten
uit je hoofd.

Zo blijf je in je eentje ter plaatse
trappelen in je kalme ambulance, je wacht
al vijf jaar en in vijf miljard huiskamers
zit je dagenlang kapotte dromen uit.

Yannick Dangre

Radio 1 Select