Yves Desmet: "Politieke verslaggeving begint meer en meer op sportverslaggeving te lijken"

17 maart 2017
"Politieke verslaggeving begint meer en meer op sportverslaggeving te lijken"
Yves Desmet doet op vrijdag aan nestbevuiling. Reden? De verkiezingen in Nederland.
MIDDAGJOURNAAL 17/03 YVES DESMET vrijdag

Laat me de week afsluiten met een bedenking over de Nederlandse verkiezingen, daar hebt u vast nog niets over vernomen. En laat ik in één moeite door meteen al mijn goede en lieve collega’s eens schofferen met een kleine portie nestbevuiling.

Want net zoals bij de Amerikaanse verkiezingen is de pers geen neutrale waarnemer geweest, maar een behoorlijk beïnvloedende factor. Aan de overkant van de plas werd er zoveel bericht en geschreven over een clown tot hij uiteindelijk tot verbazing van zijn eigen partijapparaat ook verkozen werd. In Nederland was het al niet veel beter.

Zowat vierhonderd buitenlandse journalisten hadden zich op het Binnenhof verzameld met maar één vraag op de lippen: zal de grote witte leider de patriottische lente van Europa inluiden? Valt ook Nederland ten prooi aan het rechtse populisme. Valt de week nadien Europa uit elkaar, of duurt dat nog tot Le Pen de Franse verkiezingen wint.

Dat was zowat het enige waarover diende bericht te worden.

Dat was de enige invalshoek , dat was het belangrijkste debat op de Nederlandse televisie: Rutte tegen Wilders, de zetelende kampioen tegen de uitdager. Politieke verslaggeving begint meer en meer op sportverslaggeving te lijken.

Hebt u de afgelopen weken of maanden ooit eens iets gehoord van een zekere Sybrand Buma? Nauwelijks. Hij was lijsttrekker voor de christendemocratische CDA, en haalde bijna evenveel stemmen als de witte grote leider.

Jesse Klaver? Ok, die kreeg een beetje aandacht, ongeveer een honderdste van wat Wilders kreeg, maar toch haalt hij vergelijkbaar veel stemmen. Alexander Pechtold van D’66? Net hetzelfde verhaal.

Nederland is geen tweestrijd geworden, maar een versplintering. Geen zegetocht van rechts populisme, maar wel van het centrum. Tot spijt van de pers, die gehoopt had op een veel sappiger verhaal. Want Wilders de grootste, dat had nog een verhalen opgeleverd.

Er ging een zucht van opluchting door Europa nu blijkt dat de Nederlanders gestemd hebben op grond van economische redenen, tegen verdere polarisering, voor het compromis en wat meer gematigdheid.

Dat is juist, maar laten we het ruiterlijk toegeven: aan ons, mensen van de pers, zal het toch niet gelegen hebben.