"Zij die verlichting bieden, zitten bijna nooit op Twitter"

18 januari 2019
Twitter is een fenomeen dat blijft beroeren. Stijn De Paepe geeft zijn visie als modern rederijker.

Wat Zouden U en Ik Zonder Twitter Zijn?

Het lievelingskanaal van Theo Francken,
waar hij zijn grieven grif weet te verklanken.
Het summum der sociale media.
Het forum van verwarde, bange blanken
grossierend in bedenkingen die manken,
gedubbelcheckt op Wikipedia
en overlopend van verbaal geschitter,
verzorgd en feilloos als op papschoolbanken.
Wat zouden u en ik zijn zonder Twitter?

Het Eldorado van de anoniemen
die ongezouten in uw tijdlijn priemen
in schuttingtaal en zonder schroom of rem.
Verspreider van ongure ziektekiemen
en meninkjes en argumentjes die men
maar rond blijft sproeien als een hond met klem.
De spuwer, vloeker, “rederijker”, vitter,
laverend in een bootje zonder riemen.
Wat zouden u en ik zijn zonder Twitter?

Het mooist op Twitter zijn de positieven,
de softe, filosoferig naïeven,
die u empoweren met wak gezwam.
Die huilen van ontroering. Naar believen!
Om babybipsjes, handgeschreven brieven,
een hartje bij de middagboterham,
een leuke kat, een goeie babysitter…
Verwoord in tweetjes die uw hart doorklieven
en die u print en koestert in archieven.
Wat zouden u en ik zijn zonder Twitter?

De prinselijkste tweeters zijn de lieden
die ook in parlementen zijn te spieden
en anders wel bij Schols of Cools of Beck.
Politici die bulderen en zieden
ofschoon hun assistenten ’t hun ontrieden.
De linksen, rechtsen, kleurlozen, hybriden
die klauwen, bijten, als een kat naar spek.
Politici die met de grondstroom vlieden,
die tweeten welk een onheil zou geschieden
als ’t hier niet gauw wat leger werd, en witter.
De zeldzamen die slechts verlichting bieden,
die zijn er ook. Maar bijna nooit op Twitter.

Radio 1 Select