Getuigenissen: "Dit heeft de lockdown met ons gedaan"

26 juni 2020
In de laatste uitzending van ‘achter de feiten’ sprak Karolien Debecker nog eens met 4 mensen die voor de lockdown ook al langs kwamen in de studio. Toen hadden ze hadden het nieuws mee gemaakt of beleefd. Ze wilde weten hoe het nu met hen gaat, hoe waren de voorbije maanden voor hen?
Niets kan krijt en bord vervangen
Willy Goossens

Willy Goossens is 76, hij is de oudste leraar van het land. Voor de lockdown kwam hij praten over zijn drijfveer om na zijn pensioen nog verder te werken. Tijdens de lockdown moest hij plots online gaan lesgeven:

In de wiskunde kan niets krijt en bord vervangen maar ik ben de afgelopen maanden wel digitaal wijs geworden en zo blijf ik leren

Willy vindt het jammer voor zijn zesdejaars dat ze nu geen proclamatie krijgen zoals anders. Daarom heeft hij een speech geschreven voor hen die hij bij Karolien in de studio gebracht heeft.

Herbeluister de speech hier:
Mijn dochter was haar structuur kwijt
Christel Nimmen

‘Achter de feiten’ vroeg zich ook af hoe het nu gaat met Christel. Christel Nimmen kwam begin maart vertellen over haar dochter die anti-depressiva neemt. Toen ze de studio uitkwam, zei Cristel: “laat ons hopen dat die corona niet tot bij ons komt, want dat zou voor iemand met een dwangstoornis zoals mijn dochter problematisch zijn.”

Maar ‘die corona’ kwam wel tot bij ons en hoe is het gegaan met Christel en haar dochter?

Het begon heel goed vertelde ze in de studio. Maar na een paar weken ging het plots steil bergaf. Haar dochter kon geen structuur vinden:

Ze begon fluostiften te sorteren: die moeten in een bakje liggen, gsm op de juiste plaats, laptop in een precieze positie. Met alles controleren is ze ruim een uur bezig voor het slapen gaan en als ze dan plots wakker wordt, begint alles opnieuw in het midden van de nacht.

Ondanks de moeilijke tijd waar Christel en haar dochter nu doorgaan is Christel hoopvol: "Hier komt ook een einde aan, we vinden er wel iets op".

In China zijn ze veel voorzichtiger
Joe Choi

Naar aanleiding van Chinees Nieuwjaar eind januari kwam Joe Choi ook langs. Hij sprak toen heel even over het coronavirus. Toen baarde het hem nog niet te veel zorgen. Nu is dat iets anders natuurlijk. Het verschil in aanpak is best groot zegt Joe.

De cultuur is iets anders in China, mensen zijn voorzichtiger door vorige ervaringen met epidemieën. Die voorzichtigheid zie ik hier minder.

Die ‘voorzichtigheid’ waar Joe over spreekt is ook heel erg streng. Als hij naar daar zou reizen om zijn familie te bezoeken mag hij twee weken zijn hotelkamer niet uit, hij krijgt een armband die hem kan volgen. In het Westen vinden we dat een belemmering van de vrijheid. Maar dat bekijkt Joe door een Chinese bril: “Die maatregelen zijn er voor de veiligheid. Zonder veiligheid bestaat vrijheid niet".

Ik heb mijn zonen verwaarloosd
Frauke Cosaert

Enkele dagen voor ons land in lockdown ging kwam Frauke Cosaert langs. De uitzending ging over mantelzorg. Frauke heeft 3 kinderen, waaronder Marie, 17 jaar.

Marie heeft een mentale beperking, haar cognitieve leeftijd van 5 jaar en haar emotionele leeftijd anderhalf. Tijdens de week zit ze in een zorginstelling.

Maar 3 dagen na de uitzending kreeg Frauke telefoon: "Ofwel kom je je dochter halen, maar kan je haar niet terugbrengen, ofwel blijft ze hier maar kan je haar niet komen bezoeken tot zolang de lockdown duurt", was de boodschap. Dat was een hele heftige periode vertelde Frauke:

Ik was in blinde paniek, ik heb ze nog nooit zo lang bij mij gehad, maar nu ben ik blij dat ik ze naar huis heb gebracht

Frauke en haar man zijn ook blijven werken dus de andere kinderen kregen minder aandacht: “Ik heb mijn twee zonen de voorbije weken verwaarloosd. Gelukkig zijn het flinke jongens en hebben ze hun plan getrokken.”

Lees meer:

Radio 1 Select