Joppe: "Ik draag een rok en schmink. So what?"

11 september 2018
© instagram.com/joppe_dc
Al vier jaar gaat Joppe De Campeneere (20) elke dag de deur uit in een rok. De lippen gestift, de nagels gelakt, soms zelfs op stiletto’s. "Ik heb er zelf ook aan moeten wennen, aan die drang om mezelf ‘vrouwelijk’ te kleden. De eerste keer dat ik m’n nagels lakte, vond ik het ook een beetje raar."

Maar ik kan en wíl niet terug,’ vertelt Joppe De Campeneere in 'De Wereld van Sofie'. 'Dit is mijn natuur. En ik ga geen toneeltje spelen om toch maar aan het sociaal wenselijke beeld van mannelijkheid te voldoen."

Er vér over

Joppe is geen transgender. Hij draagt gewoon graag vrouwenkleren en noemt zijn seksuele identiteit iets veranderlijks, iets fluïde. En dat wordt inderdaad niet door iedereen als sociaal wenselijk beschouwd.

"Ja, ik vind mannen in vrouwenkleren er vér over," zegt luisteraar Frans Vanhove. "Iedereen doet maar wat hij wil, maar ik word er ongemakkelijk van. En ik begrijp Theo Francken als hij zich in een Facebookpost afvraagt of de wereld niet aan het doordraaien is."

Joppe herkent de reacties. "Ik krijg véél scheve blikken, sommigen roepen me na, anderen schelden me uit. Vooral mannen."

Hokjesdenken

"Het valt inderdaad op dat vooral mannen het lastig hebben met uiterlijkheden die niet voldoen aan de gangbare norm," aldus genderexpert Alexis Dewaele. "Mensen categoriseren graag, willen alles graag in een hokje hebben. En mannen worden, méér dan vrouwen, aangeleerd om zich te identificeren met hun eigen gender. Om sterk en viriel te zijn. Zich afzetten tegen ‘vrouwelijke’ trekjes is een manier om dat beeld van mannelijkheid te beschermen. En om in één moeite hun eigen mannelijkheid te bevestigen."

Vrijheid, blijheid

Maar hoe zit dat nu? Zijn gender en seksualiteit écht iets fluïde? ‘Die begrippen liggen voor veel mensen inderdaad op een spectrum,’ aldus Dewaele, ‘dat is wetenschappelijk aangetoond. Niet dat iedereen een beetje bi is, zoals wel eens wordt gezegd. Slechts 3 procent identificeert zichzelf bijvoorbeeld als holebi. Maar vraag je tot welk geslacht ze zich aangetrokken voelen, of ze al hebben geëxperimenteerd of gefantaseerd over het andere geslacht, dan krijg je al veel méér variaties.’

Volgens de jonge theatermaker Neal Leemput moeten we dringend af van dat binaire denken. ‘Niet iedereen voelt zich honderd procent man óf honderd procent vrouw. Niet iedereen is zuiver hetero- dan wel homoseksueel. Gun iedereen de vrijheid om zijn gender en seksualiteit te beleven zoals hij of zij dat wil.’

Lees ook: