"Je won geen goud, maar harten"

6 oktober 2019
Nafi Thiam won geen goud op het WK atletiek in Doha, maar ze won wel veel harten. Ook dat van Mark Coenen.

Beste Nafi Thiam,

Je wint geen zilver, je verliest goud: het is een harde uitspraak.
Dat heb ik niet uitgevonden, maar wel één van uw sponsors, Nike. 
Ze gebruikten die uitspraak als slogan voor de Olympische Spelen in Atlanta in 1996. Het waren de Spelen van Fredje De Burghgrave, die met zijn spanwijdte van een arend op de honderd meter vlinderslag de concurrentie aan flarden zwom. Ik hoor Frank Raes nog door het plafond gaan en zijn commentaarcabine afbreken van puur enthousiasme.
Kippenvel dankzij een kale reus in een zwembroek: ik wist niet dat het kon. Maar het kon.

Twintig jaar later werd jij Olympisch kampioene in Rio De Janeiro.
Kippenvel dankzij een ranke gazelle in een lycrapakje: dat was niet zo moeilijk.
Jij overtrof alle verwachtingen op een leeftijd waarop ik ternauwernood mijn eigen naam kon schrijven en al buiten adem was als ik mij omdraaide in bed.
Je was met je nét geen 22 de jongste vrouw die ooit die medaille kon winnen.
Daarna ging het alleen maar beter en hoger en verder.
Europees kampioen, wereldkampioen, Goodwill ambassadeur van Unicef , twee keer na elkaar sportvrouw van het jaar in België en beste atlete ter wereld in 2017. 

Tot deze week een onwillige elleboog en straffe concurrentie je van de eerste plaats hielden op het WK Atletiek in Doha.
Van dat WK gaat iedereen alleen onthouden dat topsport zonder publiek zo dood als een pier is en dat men in de woestijn een gigantische put heeft gegraven voor de geldbeluste atletiekfarizeëers.
Meteen stak er al wat leedvermaak zijn ranzige kop op.
Sommige kranten lustten pap van jouw tweede plaats en hun titels logen er niet om: “Nafi Thiam valt van haar troon”. “En plots is Nafi Thiam niet meer onoverwinnelijk”. 
Terwijl het natuurlijk gewoon “Nafi Thiam verovert zilver in Doha” had moeten zijn, zoals Het Belang Van Limburg schreef, maar dat lezen ze niet voorbij Diest.
Verder stond de krant deze week vol met politieke Phyrrusoverwinningen, al dan niet getweet door tweedeklassers die zelfs niet aan de onderhandelingstafel mochten zitten maar graag met andermans veren gaan lopen. 
Het contrast kon niet groter zijn: jouw natuurlijke klasse in moeilijke momenten tegenover de valse profeten van de politiek. 
Niet jij, maar de politieke kaste viel deze week van haar troon en langer dan jouw zilveren medaille zullen we ons de strapatsen van dat clubje blijven herinneren. 
Politiek is een métier geworden waar valsspelen essentieel is en transparantie iets is voor idioten.

Je zei: “Ik was niet goed genoeg, maar ik kan mijzelf niets verwijten en ik heb geen spijt.”
Je won geen goud, maar harten, met die uitspraak.
Daarom, beste Nafi, ben je mijn heldin van de week.

Lees ook:

Radio 1 Select