"Laten we poep van jonge kinderen gebruiken om land te bevruchten"

7 maart 2018
Lars Charas schetst in zijn kookboek 'Blijven Eten' de keuken van de toekomst. "We hebben een groot probleem", zegt hij, "we hebben binnenkort waarschijnlijk niet genoeg voedsel voor de hele wereldbevolking."

Gebakken geitenbal, een snackballetje suikerwier of kwal met knolseldervulling staat binnenkort op ons menu. Tenminste, als het van Lars Charas afhangt. Hij hoopt zo te verhinderen dat we binnenkort met onvoldoende voedsel zitten voor de hele wereldbevolking. De recepten vind je in zijn kookboek 'Blijven Eten'. 

"Er zijn 60.000 dingen op de wereld die we kunnen eten. Vroeger aten we er ongeveer 1000 met alle eetculturen samen. Maar op dit moment zijn er dertig ingrediënten die 98 procent van ons eten leveren. Bijna niets", aldus de kok en sociaal geograaf. 

Op dit moment zijn er dertig ingrediënten die 98 procent van ons eten leveren. Bijna niets

Dat zorgt voor risico's, waarschuwt Charas. "Er moet maar iets gebeuren of we hebben geen graan of soja meer."

Zeewier en kwal

We moeten dus op zoek naar meer gewassen. Zeewier bijvoorbeeld. "We produceren al ons eten op het land. Vreemd, want zeventig procent van de planeet bestaat uit water." 

Dus we kunnen ook meer zeedieren eten zoals schelpdieren of kwal. "Je kan alles lekker en niet lekker maken", meent de kok. "In mijn boek staat een recept met rauwe kwal. Probeer het eens als je naar het strand gaat. Zoek voor de stevige witte kwallen, niet de rode of blauwe met lange slierten, want die bijten."

Kinderkak als meststof

Daarnaast is een vierde van de landbouwgrond min of meer uitgeput, weet Charas. "We zijn slordig met die voedingsstoffen omgegaan. We moeten dus manieren zoeken om die voedingsstoffen erin te krijgen."

We zijn slordig met voedingsstoffen voor landbouwgrond omgegaan. We moeten dus manieren zoeken om die voedingsstoffen op landbouwgrond te krijgen

Water biedt opnieuw een oplossing. "Op de bodem van de Noordzee en meren ligt een dikke laag prut. Allemaal nutriënten die allemaal weer op het land moeten om het te bevruchten."

Of, gaat Charas verder, "laten we de poep van hele jonge kinderen in de crèche ophalen. Het bevat amper verontreiniging van medicijnen, dus we zouden dat op het land kunnen doen." 

Lees ook